عملکرد سینوسی مدعیان در لیگ برتر
دور برگشت مسابقات فوتبال لیگ برتر با مشکلات عمده، کاستی های فراوان در زمینه امکانات سخت افزاری و اجرایی همراه بوده است. نمایش ضعیف و سینوسی تیمهای مدعی و کیفیت نازل مسابقات نشان از دوره گذار در فوتبال ما دارد. عجیب است در لیگ به اصطلاح حرفه ای زمین چمن مناسب در دسترس نیست. بازیهای بدون تماشاگر و مشکلات داوری هم مزید بر علت شده تا شاهد رقابتهایی سرد و بی کیفیت باشیم.
تراکتور با آن همه بازیکن شاخص داخلی و خارجی در شیراز اسیر دوندگی و سختکوشی بازیکنان فجر و مربی فهیمی مثل پیروز قربانی شد. تراکتور هنوز در میانه میدان ناهماهنگی هایی دارد و در دور برگشت نوسان زیادی داشته است.
استقلال با ساپینتو هم مانند تراکتور نمایش هایی پرفراز و نشیب داشته وعلیرغم برد ثانیه های پایانی در مصاف با شمس آذر،در ادامه راه با هجمه ها و مشکلاتی روبرو خواهد شد. آبی ها در خط حمله راه گلزنی را بخوبی نمی شناسند.عمده بار تهاجمی تیم بر دوش کوشکی و آسانی است.جنپو و نازون و آزادی تا اینجای کار خیلی به کار نیامده اند. جذب آدان در درون دروازه هم از عجایب فوتبال باشگاهی است. مشکلات مدیریتی و نبود مدیر عامل و کثرت کارهای اجرایی تاجرنیا هم از جمله چالش های استقلال است.
سپاهان به سختی از سد خیبر عبور کرد.شاگردان محرم نوید کیا بازیهای مهم و رودررو با رقبا را واگذار کرده اند. آسیب دیدگی های مهره های اصلی از جمله محمد کریمی، عسگری، شفیع دوست و مهدی لیموچی وعدم آمادگی نورافکن و رضاوند بدموقع بود، اما جذب علی کریمی و محبی مایه امیدواری شد.
سه تیم تراکتور،استقلال و سپاهان بعد از ماراتن لیگ، باید در رقابتهای حساس باشگاههای آسیا به میدان بروند که با حکم ای اف سی میزبانی از ما گرفته شده است. دیگر تیم مدعی لیگ برتر پرسپولیس است که نمایش آنها هم خیلی به مذاق هواداران خوش نیامده است.
پرسپولیس در نوع و شکل بازی در میانه میدان و خط حمله کاستی های فراوانی دارد. وضعیت بیفوما، شکاری، عمری و عالیشاه و آسیب دیدگی ها و غیبت های معنادار آنها بدجوری پرسپولیس را در منگنه قرارداده است.نیمکت نشینی براجعه، صحرایی ، سرلک و خدابنده لو و ضعف چشمگیر سروش و پاکیچ در بازی ملوان شکستی دیگر به نام قرمزها نوشت. باخت گل گهر برابر فولاد غیر مترقبه بود و شاگردان تارتار را از جمع مدعیان اندکی دور کرد.
فولاد با حمید مطهری، فجرسپاسی با پیروز قربانی، آلومینیوم اراک با مجتبی حسینی و جوانان با انگیزه اش و چادرملو با اخباری و تیم خوبش و استقلال خوزستان با خلیفه اصل را باید تحسین کرد،اما مجتبی جباری هنوز نتوانسته مس رفسنجان را از ورطه سقوط و قعر جدول رهایی دهد.
فوتبال ما با این شکل و شمایل و طراحی مدیران اجرایی و باشگاهی نتوانسته در مسیر تقویت فوتبال ملی گام بردارد. فوتبال باشگاهی ما پرهزینه ،اما فاقد استانداردهای حرفه ای است. با این رویه نمی توان به آینده دل خوش بود. فوتبالی که به جام جهانی نگاه ویژه ای دارد، لزوما باید در بحث بازیکن سازی، توجه به آکادمی ها و پرورش نسل جوان در باشگاهها طراحی درستی داشته باشد، با رویه فعلی سرمایه مالی، زمان و نیروی انسانی را هدر خواهیم داد و جز اتلاف وقت چیزی عاید ما نخواهد شد.
