نام و یاد جعفر اولیا گرامی باد
سال ها پیش این افتخار را داشتم با مرد بزرگی به نام جعفر اولیا همکار باشم. آن روزها، فدراسیون کشتی تحت مدیریت شادروان یزدانی خرم از بزرگان خالی نبود. نامدارانی که هر کدام از ایشان در مقطعی از برهه روزگار، گوشه کار را گرفته بودند تا چراغ ورزش اول همچنان روشن بماند و دلاوران ایران زمین در میادین بزرگ افتخار آفرین باشند. در میان آن جمع پرتلاش، جعفر اولیا تافته جدا بافته بود. به خانواده کشتی تعلق نداشت اما تجربه سال ها حضور در عرصه ورزش، تسلط به زبان خارجی، شناخت از دیپلماسی این حوزه به همراه خوش خلقی، مدیریت پویا و بزرگمنشی، او را محبوب جامعه کشتی و قهرمانان کرده بود، از آنجایی که یزدانی خرم اعتماد ویژه ای به اولیا داشت جایگاه رفیعی چون سرپرستی تیم های ملی کشتی را برای وی در نظر گرفت. انتخابی درست و هوشمندانه که در کوتاه زمانی به نقطه قوت فدراسیون تبدیل شد. به شهادت قاطبه اعضای کادرفنی و ورزشکاران رده های سنی مختلف آن سال ها،جعفر اولیا کاربلدترین و توانمندترین سرپرست تیم های ملی کشتی در تمام دوران این ورزش بود. مدیری که علی رغم آن همه فاکتورهای مثبت هیچگاه از دایره ادب و فروتنی خارج نشد. این مرد چنان در دل رییس وقت فدراسیون جهانی کشتی جا باز کرده بود که رافائل مارتینتی پیش از هر تصمیمی در مورد کشتی ایران نظر او را می پرسید. اولیا با نفوذ خود بارها رای نادرست داوران را به نفع دلاور مردان کشورمان تغییر داد و تا زمانی که خدمتگزار کشتی بود در بزرگداشت این ورزش ملی ونام ایران لحظه ای تردید نکرد. این اواخر، قند بالا و مشکلات قلبی گریبانگیرش بود و در حالیکه امیدوار بودیم با صبر و استقامت همیشگی مشکلات را از پیش رو بردارد در روزی که به نام مرد نامگذاری شده چشم از جهان فروبست. دریغا روزگار چنان بر ما تاختن آورده که فرصتی نمی یابیم تا از نیک مردان روزگار خویش یادی کنیم. جعفر اولیا عمری با خلوص و پاکدستی در سازمان تربیت بدنی، فدراسیون والیبال و کشتی خدمت کرد اما طی دورانی که با بیماری دست و پنجه نرم می کرد نه تنها مسئولین ورزش، بلکه فدراسیون های یادشده، قهرمانان، مربیان وحتی همکارانش از مشکلات وی خبردار نشدند. بی گمان، مردانی چون جعفر اولیا، نادره دوران اند که طی دوران حیات، عشق به وطن را بر خویشتن مقدم شمردند، که اگر چنین نبود با آن همه سابقه خدمت پس از دوران بازنشستگی نباید دغدغه معیشت داشت و دوباره به کار و فعالیت می پرداخت.