حضور نگارش از تاج آبادان تا تاج تهران

نام : حسن
نام خانوادگی : نگارش
متولد: ۱۳۳۱/۱۱/۱۶
محل تولد : آبادان
متاهل : دارای ۵ فرزند
ندا، نوید، نینا، نازی، علی
او حرف های بسیاری در سینه پر درد خود دارد. خودش می گوید: دیگر سنی از ما گذشته و درست نیست حرف و گله ای را بر زبان بیاوریم، چرا که اگر هم گله ای باشد! دیگر حوصله ای وجود ندارد!
نگارش که بتازگی ۷۳ ساله شده است طراوت و شادابی در چهره اش موج می زند، آخرین بار او را در رختکن ورزشگاه پیر شهر یعنی امجدیه
و در مراسم یادبود گرامیداشت مرحوم بهرام میرشیبانی دیدیم. می گفت: دوران نوجوانی چه روزهایی بود. همان روزهایی که در کوچه و پس کوچه های گذر محله آبادان به دنبال توپ می دویدیم. چه زود گذشت! انگار همین دیروز بود. خاطرات خوشی که هیچگاه فراموش نخواهند شد، صبر و حوصله او، آن هم با توجه به شرایط سنی که دارد، بسیار تحسین برانگیز است.
می گوید: با یک دنیا آرزو پا به عرضه فوتبال گذاشتم. اولین مشوق من برای حضور در فوتبال مرحوم محمد سنجری بود، که هدایت تیم پیروز، یکی از تیم های خوب و زیر محموعه باشگاه نفت را بر عهده داشت. بعد
مرحوم اسفندیار دوستانی، چهره ماندگار تاریخ فوتبال آبادان و دفاع مستحکم و سیم خاردار تاج این شهر او را پسندید و با خود به تیم معروف تاج آبادان برد. در آن روزها او بازیکن معروف وصاحب سبک آبادان بود که توسط استاد مهاجرانی به تیم ملی هم دعوت شد.
حسن نگارش پیشرفت خود را مدیون باشگاه بزرگ و مردمی تاج می داند. در مسابقات کشوری کرمان، عضو تیم تاج آبادان بود و سرنوشت چنین بود که تیمش با تاج تهران بازی کند.
استادیوم لبریز از تماشاگر بود، تاج تهران انگار در خانه خود بازی می کرد، اما تاج آبادان آن بازی را دو بر یک از تیم تاج تهران برد و حسن نگارش بعد از همان بازی بود که انگار در فوتبال متولد شد.
حشمت مهاجرانی او را برای بازی در تیم ملی جوانان انتخاب کرد. تیمی که دو سال پشت سر هم قهرمان ایران و آسیا شد.
بازی در کنار بزرگانی چون حسن روشن، هادی نراقی، پرویز مظلومی، و … باعث شد تا رایکوف مربی سرشناس تاج در سال ۱۳۵۳ او را برای بازی به این باشگاه دعوت کند. او در تاج و با پیراهن شماره ۱۷ اولین بازی خود را در مقابل یک تیم انگلیسی انجام داد. بازی یک بر یک بود که حسن نگارش با شوتی دیدنی گل دوم تاج را زد تا آن تیم دو بر یک برنده بازی باشد.
نگارش به همراه تیم تاج قهرمان جام تخت جمشید شد و در این تیم بازیهای خوب و ماندگاری را انجام داد. در اواخر سال ۱۳۵۷ به ایران جوان بوشهر رفت و همراه با این تیم
یک گل بی نظیر و زیبا هم بثمر رساند.
سال ۱۳۵۹ و با آغاز جنگ تحمیلی حسن نگارش از سر بازی معاف و با دختر مورد علاقه خود ازدواج و همراه با خانواده راهی شیراز شد و در سال ۱۳۷۳ هم به علت حضور بستگانش در کویت راهی آن کشور شد. اما عشق بی حد و حصر او به ایران باعث شده تا او از هر فرصتی برای حضور در آن
استفاده کند. خصوصآ اهالی فوتبال در جام یونس شکوری که باعث شده تا او پای ثابت آن مسابقات بوده و با دوستانش تجدید خاطره کند.
حسن نگارش دارای گنجینه ای از تجربه است. تجربه ای که اگر به کار گرفته شوند، تحولی در گسترش این فوتبال پیش خواهد آمد.