آیا وقت حفظ وضع موجود و تداوم ناکامیهاست
یا زمان آن رسیده که با نگاهی کلانتر و به دور از ملاحظات فردی، به مطالبات «خانواده بزرگ بسکتبال» توجه شود؟ تنها دو روز تا پایان دوره ریاست جواد داوری در فدراسیون بسکتبال باقی مانده و حالا همه نگاهها به تصمیم وزارت ورزش و جوانان و اعضای مجمع دوخته شده است؛ تصمیمی که میتواند مسیر بسکتبال ایران را اصلاح کند یا آن را در همان چرخه اشتباه چهار سال گذشته نگه دارد .
سؤال اصلی اینجاست: آیا وقت حفظ وضع موجود و تداوم ناکامیهاست، یا زمان آن رسیده که با نگاهی کلانتر و به دور از ملاحظات فردی، به مطالبات «خانواده بزرگ بسکتبال» توجه شود؟
بیتردید احمد دنیامالی بهعنوان عالیترین مقام ورزش کشور، بهتر از هر کسی میداند که ادامه مدیریت فعلی، با کارنامهای مملو از ناکامی، بیبرنامگی و حاشیه، نمیتواند آینده روشنی برای بسکتبال ایران ترسیم کند. بسکتبال امروز ایران بیش از آنکه به یک «رئیس صرفاً بسکتبالی» نیاز داشته باشد، محتاج یک مدیر توانمند، مستقل و آشنا با مدیریت کلان ورزش است. در شرایط فعلی، معرفی یک سرپرست بیطرف و برخاسته از بدنه ورزش، ضرورتی اجتنابناپذیر است؛ سرپرستی که بتواند اصلاحات فوری و اساسی را انجام دهد، فضای فدراسیون را از تنشها و اشتباهات گذشته پاک کند و زمینه را برای برگزاری انتخاباتی سالم و شفاف جهت انتخاب رئیس آینده فراهم سازد.
اگر قرار است حال بسکتبال ایران از این بدتر نشود، امروز زمان تصمیمهای شجاعانه است، نه محافظهکاری. خانواده بزرگ بسکتبال ایران، از مربیان و بازیکنان گرفته تا داوران و پیشکسوتان، اکنون در انتظار معرفی سرپرست جدید فدراسیون هستند. حالا توپ در زمین وزارت ورزش است؛
آقای دنیامالی، انتخاب درست شما میتواند نقطه آغاز نجات بسکتبال ایران باشد.
