تفکر اینکه نباید به جام جهانی برویم، کاملا مردود است!

ما و جام جهانی
سید مصطفی هاشمی‌ طبا
یکی از مهمترین رویدادهای ورزشی جهان، جام جهانی فوتبال است. رویداد مهمی که استقبال جهانیان از آن بمراتب بیش از بازیهای المپیک است. المپیکی که در رشته‌های متعدد برگزار می‌شود، اما هرگز همه گیری رقابت های جام جهانی را نداشته و ندارد. مدت زمان نسبتأ طولانی برگزاری مسابقات جام جهانی یعنی پیگیری بازیهای مرحله گروهی و متعاقب آن بازیهای حذفی و … درست به مثابه سریالی است که خواه، ناخواه مردم دنیا علی الخصوص علاقه‌مندان به فوتبال لحظه، لحظه آن را دنبال می‌کنند. اگر چه تیم ملی فوتبال کشورمان تا به امروز در تمامی جام های جهانی هایی که در آنها حاضر بوده است نتوانسته‌ از گروه خود به مرحله حذفی صعود کند، اما نوعاً حضور ما با پیامدهای چشمگیری همراه بوده است. برای مثال در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، با اندکی شجاعت و درایت کادر فنی می‌توانستیم با شکست آلمان به مرحله حذفی صعود کنیم. و یا اگر اندکی بیشتر از فرصت بدست آمده در اواخر بازی با پرتغال در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه استفاده می کردیم، شاید صعودمان اتفاق می افتاد و … فوتبال ایران در رقابت های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶، به لطف اندکی شانس در قرعه کشی، به عنوان صدرنشین گروه و بدون مشکل خاصی به جام جهانی رسید و حالا در آستانه ورود به این جام که در کشورهای آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار خواهد شد، هستیم. جامی که بدون تردید تیم ملی فوتبال کشورمان برای حضور در آن در شرایط ویژه ای بسر می برد. در مرحله اول به جهت جنگ و تجاوز نابخردانه آمریکا و صهیونیسم مسابقات لیگ فوتبال ایران تعطیل و بازیکنان بنوعی از شرایط مسابقه خارج شده اند. البته این نکته هم تا حدودی درست است که لیگ ممکن است باعث خستگی و آسیب دیدگی بازیکنان شود، اما بهرحال باید این واقعیت را هم پذیرفت که بازیکنان در جریان بازیهای لیگ به لحاظ بدنی، روانی، تاکتیک پذیری و … در شرایط مسابقه قرار می گیرند. بنابراین عدم برگزاری بازیهای لیگ امر مطلوبی برای تیم ملی ما بشمار نمی رود.
دوم اینکه علیرغم داشتن دو بازی تدارکاتی با تیم های نیجریه و کاستاریکا در ترکیه تیم ملی فوتبال ایران باید برای بازی در برابر تماشاگران، در خارج از کشور به میدان برود تا فضای مسابقات را از دست ندهد و لزومأ چنین امری در روزهای FIFA DAY باید صورت پذیرد.
سوم اینکه تردیدهایی در اصل حضور تیم ملی فوتبال ایران در کشور آمریکا بوجود آمده است که اگر این تردیدها ادامه پیدا کند، به لحاظ روانی، ذهن بازیکنان، به سمت و سوی مسائل دیگری سوق داده شده و تمرکز آنها از دست خواهد رفت، که بازگرداندن دوباره تمرکز به آنها کار بسیار مشکلی خواهد بود. اگرچه مسابقات در آمریکا برگزار می شود و جنگ هم وجود دارد، پس چرا نباید بازیکنان تیم ملی نیز همانند دیگر اقشار جامعه که در بحبوحه جنگ تلاش کرده و می کنند، از ویژگیها و تلاش های خود بهره مند شوند؟ مگر امدادگران، کادر درمان، آتش نشانان، پاکبان ها، نانوایان، کارکنان آب و برق و گاز، هنرمندان و … مشغول به کار نیستند؟ پس ورزشکاران نیز باید تحت پرچم کشورمان تمام تلاش خود را به کار گیرند. همانطور که کشتی گیران فرنگی و آزادکار ما در مسابقات قهرمانی آسیا در بیشکک قرقیزستان به میدان رفته و پرچم کشورمان را بر قله رفیع آسیا به احتراز در آوردند. اما بدلیل اینکه آمریکا به ما حمله کرده، و ممکن است آنجا برای ما ناامن باشد و سلامت ورزشکاران ما را به خطر بیاندازد، پس این تفکر که نباید به جام جهانی برویم، کاملا مردود است. چرا که آمریکا و فیفا موظف به حفظ سلامت همه بازیکنان حاضر در جام جهانی هستند. ثانیأ اگر افراد خائن و بی وطنی در آمریکا هستند که بخواهند در کوران این بازیها بی وطنی خود را نشان دهند، در عوض بسیاری از ایرانیان مقیم آمریکا هم هستند که دل شان برای ایران می تپد و به همین دلیل هم تمام قد حمایت خواهند کرد. ثالثأ ورزشکاران ما از دیگر کشورهای درگیر جنگ چه کم دارند که نباید در آن مسابقات شرکت کنند. مگر ورزشکاران اکراینی نیستند که بدلیل خودباختگی و فریب خوردگی رئیس جمهورشان سالهاست درگیر جنگ بوده و در مسابقات مختلف نیز شرکت می کنند. مگر خدای ناکرده فوتبالیست های ما فاقد عرق میهن دوستی هستند که بخواهند از حضور در مسابقات هراس داشته باشند. بر عکس در شرایط کنونی حضور آنان در جام جهانی معرف سرزندگی، شادابی، تلاش، کوشش و غیرت ایرانیانی است که بیش از چهل روز در مقابل هجوم و تجاوز ددمنشانه و نابرابر تبهکاران ایستادگی کرده و امروز پیروز نظامی، انسانی و ژئوپولتیکی جنگ هستند. پس تیم ملی فوتبال کشورمان حتمأ و لزومأ باید در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ حضور داشته باشد. اما این حضور مستلزم رعایت نکاتی است که در زیر باختصار به آن می پردازیم.

۱) تیم ملی فوتبال نباید رها شود و اگر مسابقات لیگ نیست، باید فوتبالیست ها زیر نظر قرار گیرند. مقصود اردوی دراز مدت و خسته کننده نیست بلکه تمرینات پیگیر و منظم و بر اساس برنامه انفرادی و تیمی مورد نظر است. ضمن اینکه آزمون های آمادگی جسمانی نیز مرتبأ انجام شود تا پیشرفت آنها بلحاظ آمادگی جسمانی بخوبی پایش شود. اگر لژیونرها بنابدلایلی در دسترس نیستند، طبیعتأ در باشگاه های خود به تمرین و مسابقه مشغول هستند.

۲) همراه و همپای تمرینات ورزشی، آموزش فرهنگی باید به صورت مستمر وجود داشته باشد. نه آنکه برای ورزشکاران سخنرانی و برنامه های مذهبی خسته کننده که مقبول آنها نیست بنام کار فرهنگی انجام شود. بلکه ما بنوعی گفت و گو و همفکری بر اساس واقعیت ها و منطق قابل پذیرش بصورت مستمر صورت گیرد تا ورزشکاران فقط شنونده نباشند، بلکه با بیان نقطه نظرات خود به همکاری و دانش افزایی فرهنگی بپردازند.

۳) در محدودیت‌های موجود، بهترین بازیهای تدارکاتی ممکن، بازی با تیم‌های مطرح باشگاهی ترکیه است. در این مسیر می‌توان با اقامت فوتبالیست‌ها در مدت زمان مناسب در ترکیه و انجام ۳ بازی با تیم‌های مطرح این کشور در فاصله نزدیک به جام جهانی تجربه لازم را به دست آورد.

۴) فدراسیون فوتبال با استفاده از پتانسیل موجود ایرانی های مقیم آمریکا، اقدامات لازم را جهت تدارک مناسب برای تیم ملی در آمریکا را فراهم آورد و بالعکس با تمهیدات لازم از اقدامات خرابکارانه مشتی وطن فروش که فریاد رسوایی آنها در حداکثر ممکن خود شنیده شده است و در میان ایرانیان نیز مورد تنفر می‌باشند، فراهم آورند. ارتباط مستقیم نماینده موجه فدراسیون فوتبال با شهرهای مورد نظر می تواند بسیار مفید باشد. فراموش نشود طی سالیان گذشته روابط ورزشی تیم‌های ایرانی و آمریکایی به دور از مسائل سیاسی و به نحو مطلوب و اخلاقی در جریان بوده است. حضور تیم‌های کشتی آمریکا در ایران و رفتار مناسب مسئولین و مردم و بازی ایران و آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه که با رعایت کامل اصول اخلاقی انجام شد و در کنار آنها مبارزه جوانمردانه کشتی‌گیران ایران با کشتی‌گیران آمریکا مانند مسابقه کامران قاسم پور و حریف آمریکایی او که طرفین رفتار بسیار جوانمردانه‌ای را داشتند نمونه ای از این وقایع است که می‌توان با تصاویر و فیلم‌های کوتاه آنها را قبل از بازی ها برای مسئولین محلی و مردم تهیه و به نمایش گذاشت.
امید است تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۶ نمایش شایسته‌ای برای خیل جوانان پرتلاش و شاداب ایران داشته و به نحو احسن از شأن و ارزش پرچم کشورمان دفاع نمایند.