تیم ملی چقدر توانایی تجلی میدان و دیپلماسی را در جام جهانی دارد؟
با توجه به نزدیک شدن زمان برگزاری مسابقات جام جهانی همچنان این سوال نزد فوتبالدوستان مطرح است که با توجه به جنگ حادث شده از یکسو و تعطیلی لیگ از سوی دیگر! آیا رفتن تیم ملی به جام جهانی صلاح است یا نه؟ گفته میشود شورای امنیت ملی همانند حضور تیم ملی کشتی در مسابقات آسیایی و کسب قهرمانی در این دوره، مانعی برای حضور تیم ملی در جام جهانی نمی بیند و معتقد است باید با قدرت در میدان مبارزه شرکت نماید. اگرچه از ابعاد سیاسی و اجتماعی چنین تصمیمی پذیرفته است، لیکن حضور پرقدرت و دفاع از اعتبار فوتبال ایران و صیانت از ارزش های پرچم سه رنگ و پرافتخار کشور موضوعی است که قطعا با وزن تیم ملی از تناسب لازم برخوردار نیست و فوتبال را نباید با کشتی در یک ترازو سنجش کرد. فوتبال با لیگ زنده است و تعطیلی لیگ (که رکن مهمی در زمینه آماده سازی بازیکنان است) از یکسو و مسابقه تدارکاتی تیم ملی مقابل تیم های نیجریه و کاستاریکا از سوی دیگر تردیدهایی را نسبت به وضعیت آمادگی تیم ملی بیش از پیش نمایان ساخت!؟
… اینکه باخت مفتضحانه مقابل انگلیس در جام جهانی قبلی پس از ماجرای “زن . زندگی . آزادی” دستاویزی برای حضور در امریکا قرار گیرد. اصلا و ابدا پذیرفتنی نیست. تبم ملی اگر با توجه به شرایط موجود و با توجه به ایراداتی که به این تیم وارد است(!) قادر است از خون پاک شهدای جنگ ۱۲ روزه و یا شهدای جنگ رمضان به ویژه خون رهبر شهید صیانت کند، حضورش در امریکا البته که موجب مباهات است، اما اگر در همان مرحله گروهی (که این دوره ۴۸ تیمی شده) در برابر بلژیک ، مصر و حتی نیوزیلند سربلند از میدان خارج نشود، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟
ناگفته نماند! همانطور که قابل پیش بینی بود فیفا به درخواست فدراسیون فوتبال مبنی بر تغییر مکان برگزاری مسابقات ایران از امریکا به مکزیک مخالفت کرد. نتیجه انکه؛ اگر با توجه با فراهم شدن زمینه مذاکرات ایران و امریکا (که بعد از دور اول مذاکرات در پاکستان که با زیاده خواهی دشمن بی نتیجه ماند) قرار است فوتبال و حضور تیم ملی در امریکا مقدماتی را فراهم سازد، حرفی در کار نیست. اما بشرطی که اولا فضای حاکم بر ورزشگاهها در سیطره گروه معاند و سلطنت طلب ها نباشد و ثانیا تیم ملی با اقتدار و با صلابت در میدان حضور یابد. همچون سربازان پای لانچرها و ملتی که قریب دو ماه خیایان را رها نکرده اند. آیا تیم ملی با توجه به وضعیتی که دارد و تقریبا از محبوبیت لازم نیز نزد فوتبالدوستان برخوردار نیست(!) قادر است از اعتبار نام بزرگ ایران که اکنون پس از جانفشانی میدان و خیابان به ضلع چهارم قدرت جهانی تبدیل شده است! دفاع کند؟ تردید نیست تیم ملی در این جام جهانی، هم وظیفه دیپلماسی دارد و هم میدان داری! آیا توانایی آنرا دارد؟
… توجیه حضور در جام جهانی به صرف عادی جلوه دادن شرایط اجتماعی چندان پذیرفتنی نیست!