عمو جمشید والیبال را تنها نگذارید

یکی از تصمیم گیران و تصمیم سازان فدراسیون والیبال، خیلی وقت‌ها پیش و در یک جلسه رسمی وقتی صحبت از جمشید حمیدی یکی از نوابغ والیبال نویسی ایران به میان آمد برای آنکه میزان ارادت و نزدیکی خودش را به این چهره تکرار نشده دنیای والیبال نشان دهد، در میان همگان گفت عمو جمشید والیبال را همه جامعه والیبال دوست دارند!
اما متاسفانه و از بد روزگار عمو جمشید والیبال ایران الان چند مدتی است که دچار عارضه مغزی شده و در خانه دخترش در آمل روزگار می‌گذراند. او در این روزهای تنهایی، دلخوش به تماس‌های گاه و بیگاه دوستانی است که می‌خواهند از احوالش مثل همیشه با خبر شوند. اما آقایان مسئول ورزش کشور، کمیته ملی المپیک و فدراسیون‌های ورزشی علی الخصوص فدراسیون والیبال در این مدت نه تنها سراغی از او نگرفته اند، بلکه اگر هم به سراغش رفته‌اند، ضمن همدردی با او به تعبیر خودشان با یک سبد گل، سر و ته کار را جمع آورده‌اند، که این نوع برخورد اصلاً در شأن عمو جمشید والیبال ایران نیست. خبرنگاری که چون استقلال کاری و اعتقادش مهم بوده و هست، کمتر در باند و گروهی قرار گرفت و به همین دلیل هم هست که تا به امروز کمتر مسئولی همراه با دوربین به سراغش رفته است تا جمشید خان حمیدی همچنان چشم به راه و گوش به زنگ امیدوار به دیدار و یا تماس دوستانی باشد که سالها برای آنها نوشت و از فرش به عرش شان رساند و هرگز هم ثمره کارش را ندید! اتفاقی که می‌تواند درس مهمی برای دوستان خبرنگاری باشد که همه هنرشان استقلال فکری و اندیشه‌ای آنهاست. آنهایی که الان مدتهاست، نه کسی به سراغ شان می‌رود و نه کسی سراغی از آنها می‌گیرد!