روند کنونی فوتبال باشگاهی رو به نزول است!

در موضوع مباحث اقتصادی فوتبال دو مبحث مهم درآمدی مشخص نیست. چرا فدراسیون فوتبال یا مسئولان بلند مرتبه تر از آن چشم پوشی می کنند؟ یا مسولان ذیربط اقتصادی چرا به جای طرح موضوع، به دنبال حفظ صندلی خود هستند؟ در حالیکه به درستی مشخص نیست که چرا صاحبان بخش خصوصی دیگر تمایلی به حضور در عرصه مسابقات ندارند. و شاید هم حق داشته باشند. اما بپذیریم که بعضی از منابع در اقتصاد فوتبال جهان مهم هستند، که یکی از آنها نام آن لیگ است.

فوتبال در هنگامه درگیری های سیاسی با کشورهای معاند عربی به کمک وحدت و حفظ هویت وفرهنگ ایران آمد. لیگ با اقتدار و دید بلند نام خلیج همیشه فارس را برخود نهاد‌. که البته اثرات مثبت این نامگذاری امروز به خوبی مشهود است. لیکن با توجه به قانون شفافیت مالی در پایان هر دوره فوتبالی، درآمد حاصل از آن کاملا مشروع بوده و باید دولت درقالب income احقاق حق فوتبال را بدرستی انجام دهد. در کنار این مقوله، موضوع حق پخش که تاکنون به شکل های محتلف تلویزیون از پرداخت آن خودداری کرده است، خود بنایی برای دو پایه مهم درآمدی فوتبال ملی، اعم از فدراسیون و باشگاه باقی نگذارده است. و البته منبع درآمدی شیرین و حلال دیگر در این بین مساله آفر لباس است.‌ که در تمام دنیا باید صاحبان پوشاک ورزشی، کمپانی های نامدار ورزشی و برندهای مشهور قراردادهای میان مدتی را با باشگاه ها منعقد کنند. در حالیکه اعطای رایگان آن به یک شرکت خود خلاف اصل صریح قانون انحصار antitrust در قانون اقتصاد ورزش است و مسولان فوتبال به هردلیل از آن امتیاز بزرگ چشم پوشی کرده اند.
تاسف برانگیزتر آن است که مسولان مرتبط کشور بدون هیچگونه کمک پایدار و موانع متعددی که مقابل آن به لحاظ جهش اقتصادی قرار داده اند، از آن انتظار دارند که معادل عربستان، امارات، قطر و چند کشور صاحب فوتبال دیگر به آسمان پرواز کنند. درحالیکه روند کنونی فوتبال باشگاهی رو به نزول است بلند پردازی مستلزم داشتن قوت اقتصادی و توان مالی بسیار در دنیای بی رحم ورزش حرفه ای است!