از طرح های تهاجمی تا ضعف در ساختار دفاعی!
تیم ملی ایران که با نقشه های نخ نما شده امریکایی ها و با ایجاد مشکلات فراوان به ورزشگاه سوفی شهر لوس آنجلس رسیده بود،فرصت همسو شدن با شرایط اقلیمی و آب وهوایی شهر برگزاری نداشت. به جهات علمی با این فرصت کم وحضور چندین ساعته در شهر طبیعتا بازیکنان ما به لحاظ جسمی و هوازی با مشکل روبرو می شدند. این موضوع از قبل قبل پیش بینی بود و آثار آن در میزان دوندگی وجنگندگی نفرات ما نمایان بود!
پیش از آغاز مسابقه و با توجه به شناخت بازیکنان خودی و الگوی بازسازی حریف به وضوح می دانستیم که تیم ما در ساختار دفاعی ضعف هایی کهنه و همیشگی دارد.
اما در آنسوی میدان به ضریب تهاجمی و قدرت حمله تیم ملی هم اطمینان داشتیم.
حضور شجاع و نعمتی به عنوان زوج دفاعی در عمق وگماردن رضائیان ومیلاد محمدی در کناره ها، دارای هماهنگی و هم پوشانی درستی نبود.
گل زود هنگام نیوزیلند که با پایه گذاری درست کریس وود بدست آمد،به ناگاه مانند پنیر سوییسی موجب بازشدن لایه های دفاعی تیم ما شد. در این جناح تنها رامین وظایف خود را بدرستی انجام داد. رضاییان در وظایف دفاعی مشارکت دائمی داشت و در نفوذ ها و پایه گذاری حملات بهترین عنصر ما بود. در خط میانی عزت اللهی و قدوس در مرکز میدان پویایی گذشته را نداشتند وعمده طراحی تیم بر پایه حرکت های نفوذی آریا یوسفی ومحبی از جناحین وبهره بردن از توانایی های طارمی ومغانلو در خط حمله استوار بود.
گلزنی رضاییان و رد و بدل کردن چند پاس مکرر در عمق دفاع حریف از میل تهاجمی تیم ما خبر می داد. پیش از آن هم طارمی در ضد حمله ای سریع و با یورش به عمق دفاع نیوزیلند توپ را به دیرک عمودی کوبیده بود. در لحظات پایانی وقت نخست هم گل نعمتی که با ضربه سر نواخته شد بدلیلآفساید مردود تلقی شد.
تیم ما از همان ابتدا برای مقابله با الگوسازی حریف که به ارسال توپ های مستقیم و استفاده از ضربات سر کریس وود استوار بود،تدابیر درستی نداشت.او به راحتی صاحب توپ می شد وعزت اللهی به عنوان هافبک دفاعی و تخریبی ایران در برگشت ها با کندی عمل می کرد. با شروع وقت دوم و با بیرون کشیدن آریا یوسفی و فراخوانی مهدی قائدی ضریب تهاجمی ایران افزایش یافت ومحبی و طارمی بهتر تغذیه شدند.
گل دوم نیوزیلند به سادگی و با از همگسیختگی ساختار دفاعی و تعلل مدافعان ما و با اثر گذاری کریس وود بدست آمد. این عیوب اساسی در جامملتها هم باعث ضربه پذیری شده بود. همانجا هم اکرم عفیف قطری از ساختار غلط ما بهره برده بود. اینجا هم با آنکهمی دانستیم اساس شیوه بازی نیوزیلند به ارسال توپ های مستقیم وپایه گذاری حملات با حضور کریس وود استوار است، اما برای مهار او و مقابله تاکتیکی با نقشه های حریف تدابیر درستی نداشتیم و دوبار ضربه خوردیم.
گل دوم حریف را خیلی زود پاسخ گفتیم. یک انتقال سریع از سوی قدوس به جناح راست و سانتر طلایی رضاییان وضربه سر چکشی محبی بازی را به تعادل کشاند. در لحظات باقیمانده حضور علیپور،حاج صفی و حسین زاده هم باعث استیلا و برتری تیم ما نشد ویکی دو حمله از چپ و راست نتیجه ای در برنداشت. با تساوی در این دیدار فرصتی مغتنم برای کسب سه امتیاز بازی را از دست دادیم و شانس صعود ما پنجاه درصد کاهش یافت!
تساوی بلژیک ومصر هم شرایط جدول را پیچیده کرد.
در دیدار بعدی تیم ما با بلژیک مصاف خواهد داد. رفت و آمد مجدد به مکزیک و بازگشت مکرر به خاک امریکا، قطعا مشکلاتی به لحاظ ریکاوری و آمادگی جسمانی در پی خواهد داشت و موضوع مساوات و بازی عادلانه در شرایط برابر را مختل خواهد کرد. این موضوع شاید یکی از مهمتربن عوامل بازدارنده از سوی امریکایی ها است که بازی فیرپیلی و بازی جوانمردانه را زیر سوال برده است.