چرا قلعه نویی بهترین گزینه است؟

شاید بسیاری از کارشناسان بعد از دیدن استعفاهای متعدد سرمربیان حذف شده در جام جهانی، منتظر استعفای سرمربی تیم ملی ایران هستند. اما این کار بنابدلایلی به صلاح فوتبال کشور نیست، چرا که تیم ملی برخلاف تیم های ملی سایر قاره ها، نزدیک به ۷ ماه دیگر مسابقات جام ملت های آسیا را پیش روی خود دارد. لذا هر سرمربی جدیدی که بخواهد این مسئولیت را بپذیرد، قطعا با توجه به زمان اندکی که دارد نمی تواند قول مساعد برای موفقیت در جام ملت ها را بدهد و اساسا از همین حالا توجیه لازم برای عدم موفقیت خودش را دارد. از سویی درست است که قلعه نویی به خاطر مسائل حاشیه ای که می توانست برای بازیکنان جوان تیم ملی گران تمام شود، قلم قرمز بر روی اسامی آن ها کشید و ترجیح داد از بازیکنان مسنّ اما با تجربه استفاده کند، اما همین سرمربی بازی های آن نفرات را در این یکی، دوسال گذشته زیرنظر داشته و ایشان بهتر از هر کسی می تواند ترکیبی از نفرات باتجربه و جوان را عازم مسابقات جام ملت ها کند. از سویی دیگر غالب سرمربیان خارجی که به فوتبال کشورمان آمده اند، به لحاظ فنّی برتری محسوسی نسبت به امیر قلعه نویی نداشته اند و به جز باز کردن پرونده های مالی سنگین، دستاوردی برای فوتبال کشور نداشته اند. شاید برخی اعتقاد داشته باشند که چرا دنبال سرمربی خارجی تراز اول نباشیم تا یک ریل گذاری بلندمدت برای تمام رده های سنّی داشته باشیم؟! اینجا هم باید عرض کنیم که چنین مربی وقتی ببیند در آستانه جام جهانی هیچ تیم مطرحی حاضر به بازی با تیم ملی ایران نشده، طبیعی است که حاضر به همکاری با فوتبال ما نخواهد شد. در انتها، این مربیان خارجی که نوعا به لحاظ فرهنگی و اجتماعی ناسازگار با فرهنگ ایرانی اسلامی هستند، متاسفانه تاثیر مخرّبی روی بازیکنان تیم ملی گذاشته اند که از این مساله هم نمی شود بسادگی چشم پوشی کرد.