لزوم تغییرات اساسی در تیمی که دیگر قابل دفاع نیست!

از شواهد و قراین چنین برمی‌آید که در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا همچنان امیر قلعه نویی هدایت تیم ملی فوتبال ایران را بر عهده خواهد داشت.

سرمربی تیمی که دیگر پذیرش اشتباهات گذشته او از سوی اهالی فوتبال خیلی ممکن به نظر می‌رسد! مدت‌ تقریبأ زیادی است که انتقادهایی از تیم ملی فوتبال ایران از سوی دوست و دشمن مطرح شده و می شود. انتقادهایی که متاسفانه هیچ عزمی برای پذیرش آن از سوی مدیران فدراسیون فوتبال و اعضای کادر فنی تیم ملی به چشم نمی آید. انتقادهایی که با توجه به فضای جام جهانی مدتی مسکوت ماند تا تیم ملی در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان کارش را بکند و برگردد و بعد به آن پرداخته شود. بعدی که چنین به نظر می‌رسد همین امروز و روزهای پیش رو باشد.
سن تیم ملی فوتبال ایران بالا و بهیچوجه هم این مشکل قابل دفاع نیست. در تیم ملی فوتبال ایران انتظار هیچ خلاقیتی را نمی‌توان داشت، چرا که اگر غیر از این می بود سرنوشت ما در جام جهانی ۲۰۲۶ به گونه دیگری رقم می خورد! تیمی که در جام جهانی ۲۰۲۶ سه بازی خود را با نتیجه مساوی به پایان رساند. تساوی هایی که هیچ دردی را نتوانست از آنهایی که از جام جهانی ۴۸ تیمی، آرزوی صعود را داشتند، دوا نماید. جامی که در اصل هیچ خروجی خاصی برای فوتبال ایران با خود به همراه نداشت. متاسفانه در جامی که سیل پیشنهادات به سوی بازیکنان مصر، کیپ ورد، نیوزیلند و … روانه شده است، فوتبال ما هیچ سهمی در این بازار پر رونق نداشت. نه بازیکنان آن پیشنهادی را دریافت کردند و نه اتفاق خاصی برای کادر مربیگری تیم ملی فوتبال ایران رقم خورد، که این واقعیت نشان می‌دهد که تیم‌های بزرگ فوتبال دنیا با حساب و کتاب و با برنامه نسبت به جذب بازیکنان و مربیان توانمند فوتبال جهان اقدام کرده و احساس در کارشان هیچ معنایی ندارد!
وقتی جام جهانی ۲۰۲۶ برای فوتبال ایران با ۳ تساوی و حذف از مرحله گروهی به پایان رسید حداقل انتظار اهالی فوتبال در ایران، یک عذرخواهی ساده، از سوی کادر فنی تیم ملی بود. اتفاقی که نه تنها نیفتاد بلکه دوستان چنان طلبکارانه به منتقدان خود تاختند که حد و حصری هم نداشت. اتفاقی که با توجه به شناخت اهالی فوتبال از امیر قلعه نویی و همکارانش انتظار آن هم می رفت. اما به هر حال جام جهانی برای فوتبال ایران دیگر تمام شده است و چند مدتی هم از آن می گذرد. خوشبختانه تب‌های ایجاد شده به نوعی فروکش و منطق جای احساس را در نزد اهالی فوتبال گرفته است و این فضا ایجاد شده می طلبد که در آن حرف‌های صادقانه تری را به زبان آورد. نقدها را بیان کرد و برای پیشرفت تیم ملی واقعیت ها را بازگو نمود. امروز دیگر باید این واقعیت ملموس را بپذیریم که این تیم ملی در تمامی ابعاد آن نیازمند به تغییر است! از بازیکنان آن گرفته تا نفراتی که به عنوان همکار امیر قلعه نویی در تیم ملی نقش ایفا کرده و می‌کنند. نفرات به اصطلاح دستیاری که این انتظار از آنها می رفت، که کمک حال سرمربی تیم ملی باشند. که شوربختانه این اتفاق هرگز به دلیل روحیه‌ای که بر تیم ملی حاکم بود، نیفتاد!
در تیم ملی فوتبال ایران آنهایی که به لحاظ فنی سابقه‌ای داشتند و می‌توانستند بهتر عمل کنند، با آنها چنان رفتار شد که برای تمرینات در زمین بازی کنز می چیدند! و آنهایی هم که سابقه ای در فوتبال نداشتند به نوعی خط ربط اصلی تیم ملی را مشخص می کردند! که انتقادی هم به این نوع برخوردها نیست. چرا که آنهایی که باید معترض این رویه می‌بودند، برای آنکه به هر قیمتی باشند با آن به راحتی کنار آمدند و فقط بودند! که عملکردشان هم در تیم ملی کاملا برای همگان نمایان است و …
اما باید بپذیریم که در جام ملت‌های آسیا، کار تیم ملی فوتبال ایران با وجود تیم‌های قدرتمندی چون ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، عربستان سعودی و … چندان آسان نخواهد بود. ضمن اینکه انتظار اهالی فوتبال هم از آن، نسبت به تیمی که روانه رقابت‌های جام جهانی شد تفاوت های بسیاری خواهد داشت که همین انتظارات به حق به طور یقین کار را برای امیر قلعه سخت‌تر از میدان جام جهانی خواهد کرد. میدانی که دیگر اهالی فوتبال به خاطر اهمیت آن به مانند جام جهانی از کنارش به سادگی عبور نخواهند کرد و …