وقتی زمینهای پیر شهر، قصههای صد ساله میگویند
بعضی از ورزشگاههای ایران به قدری قدیمی هستند که انگار قصههای صد ساله را در دل خود دارند. استادیوم امجدیه در خیابان مفتح، استادیوم تختی در بلوار افسریه و استادیوم آزادی که جز قدیمیترین استادیومهای پایتخت به حساب می آیند، در زمره آن استادیوم ها قرار می گیرند. در چنین شرایطی براستی وظیفه شهردار تهران چیست؟ البته از حق نباید گذشت که شهردار تهران این روزها با رایگان کردن مترو و خدماترسانی به مردم، کار بزرگی را انجام داده است و ترمیم و مرمت فوری خرابیهای جنگ نیز از دیگر کارهای خوب این نهاد محسوب میشود؛
بپذیریم که استادیومهای پایتخت، پیر و فرسوده شدهاند. زمینهایی که ریشه در خاک دارند و باد و باران های بسیاری دیدهاند. وقتی در چنین استادیومهایی قدم میزنید، شاید احساس کنید وارد دنیایی از سکوت خبری مرگبار شدهاید؛ جایی که درختان اطراف آن، صدای پرندگان و … پیامهای پنهانی دارند. آنها بهقدری کهنسال شدهاند که انگار نگهبانان خاموش ورزشگاههای بزرگ پایتخت هستند.
راز و رمز این ورزشگاهها را باید از پیشکسوتان قدیمی مانند گودرز حبیبی، حشمت مهاجرانی، همایون شاهرخی، محمود خوردبین، علی پروین، حسین گازرانی، رضا فلساز و … شنید؛ کسانی که خاطرات آن دوران را بهخوبی به یاد دارند.