وقتی از فضای ورزش، بهره برداری تبلیغاتی می شود!

این روزها فضای رسانه ای واقعی و مجازی ورزش ایران پر شده است از خبرهای این چنینی که از میزان جوایز میلیاردی به مدال آوران بازیهای آسیایی ناگویا خبر می دهند.
جایزه طلایی های بازیهای آسیایی ناگویا مشخص شد! وزارت ورزش و جوانان به مدال آوران طلایی بازیهای آسیایی ناگویا 3 میلیارد تومان پاداش می دهد. کمیته ملی المپیک نیز به همین میزان پاداش به طلایی های ناگویا پرداخت خواهد کرد. فدراسیون های ورزشی مرتبط نیز پاداش هایی را برای طلایی های ناگویا در نظر گرفته اند. ادارات کل ورزش و جوانان استان های سراسر کشور نیز پاداش هایی را به طلایی های ناگویا در اختصاص خواهند داد. ورزشکارانی که در سن مشمولیت قرار دارند در صورت کسب مدال با استفاده از طرح سرباز قهرمان از خدمت مقدس سربازی معاف خواهند شد و جوایز پیدا و پنهان دیگری که بدون شک شامل حال طلایی ها ناگویا و مدال آوران آن خواهد شد و ..
خبرهایی که در عمل ثابت می کند، ورزش ما نتیجه گرا است و اولویت اول و آخر آن مدال آوری است. واقعیتی که مسئولان ورزش کشور و کمیته ملی المپیک در انکار آن هر چه هم که تلاش کنند کسی آن را باور نخواهد کرد.
وقتی قرار می گذاریم که به فوتبالیست های خود در قبال کسب نتیجه مساوی در جام جهانی 600 میلیون تومان پاداش بدهیم، باید در چنین فضایی با وعده و وعید برای مدال آوری در آسیا تلاش کنیم! وقتی که یک فوتبالیست برای کسب پیروزی پاداش می گیرد. برای بدست آوردن یک تساوی پاداش می خواهد و … چرا کسی نمی پرسد پس وظیفه اصلی و ذاتی آنها در میادین مختلف ورزشی و مسابقاتی چیست؟ ورزشکارانی که یک عمر تلاش می کنند تا حاصل تلاش های خود را بر روی سکوهای کسب مدال در میادین مختلف ببینند. برای آنها آنچه که در درجه اول اهمیت قرار دارد شآن، اعتبار و برند اسم شان است که باید برای حفظ آن بکوشند و بجنگند. همانهایی که باید برایشان حرمت قائل شد و میزان تلاش شان را با مادیات و جوایز این چنینی ارزشگذاری نکرد.
وزیر ورزش و جوانان وعده کسب 25 مدال طلا را داده است و خیلی های دیگر در ورزش اعتقاد دارند که اگر ورزش ما بتواند در ناگویا 20 مدال طلا کسب کند، در ترسیم اهدافش موفق عمل کرده است. هر چند که در این فضا، مدیرانی هم هستند که صرفأ برای انجام کارهای تبلیغاتی خودشان استفاده می کنند. آنها با هیاتی همراه در اردوها حاضر می شوند. از لحظه پائین آمدن از ماشین شان تا لحظه خروج شان فیلم تهیه می کنند. در فضای مجازی آن را پخش می کنند و … تا نشان داده باشند که خیلی در صحنه ورزش فعال هستند. غافل از اینکه مخاطب ورزشی بسیار باهوش است و می داند که این کارها برای چه دارد انجام می شود.
بگذریم: و به بازیهای آسیایی ناگویا و نتایج حاصله از آن به اندازه تعطیل کردن کل ورزش ایران اهمیت ندهیم و فشار و استرس خواسته یا ناخواسته ای را که بر روی ورزشکاران رشته های مختلف وارد آورده ایم را از آنها دور کرده و بگذاریم که آنها همانی باشند که ورزش ایران از آنها انتظار دارد.