روزت مبارک هم قلم
۱۷مرداد،روز پاسداشت شهادت محمود صارمی و پروازهشت دیپلمات رشید ما در مزار شریف است. این رخداد بهانه ای شد، برای نام گذاری روزی به نام خبرنگار جماعت.
چگونه می توان از قلم نوشت و گفت : اما از سید اهل قلم” شهید مرتضی آوینی” نامی نبرد واز شهدای هواپیمای سی۱۳۰ سخن نگفت.
در این میان ورزشی نویسی حکایت غریبی دارد.
جماعتی که ورزشی نویسی اختیار کرده و سالهای مداوم با قهرمان پروری و قهرمان سازی دست و پنجه نرم کرده اند. برخی به واقع قهرمان شدند و برخی بر خلاف جریان آب شنا کرده و ضد قهرمان لقب گرفتند ودر زمین دیگران بازی کردند! برخی در میدان ورزش قهرمان شدند و طیف دیگری در میادین حماسه آفریدند و در مرزها،شجاعانه از کیان ایران اسلامی دفاع کردند و… برخی کلمه مقدس” ایثار” را به قربانگاه برده و به زمین و زمان فخر فروختند و…
یاد آن روزها به خیر که در جمع دنیای ورزشی ها حاضر شدم. جعفر صمیمی بچه محل ما در جوادیه سردبیر مجله شده بود و در بازگشت از جبهه، پای ما را به مجله دنیای ورزش گشود. در هیات تحریریه با اساتیدی چون: پرویز زاهدی، حسین حصاری، حسین جباری، تورج لارودی، جمشیدخان حمیدی و با جوانی ترکه ای وصاحب قلم ( وصال روحانی )آشنا شدم. برای جمع وجور کردن نشریه و چاپ و انتشار آن ودسترسی مخاطبان پرشور در اوایل صبح شنبه از طریق کیوسک ها، همه در تکاپوبودیم.
صفحه بندی نشریه به صورت ابتدایی و با چسب کاری ولیات بندی قدیمی صورت می گرفت. تیتر بزرگ صفحات هم به صورت حروف سربی آماده می شد.
قاسم محمدی، حسین معتمدی و غلام رضایی که عکاسان نشریه بودند، برای ظهور عکس ها نیمی از اوقات خود را در تاریکخانه و با مواد شیمیایی سپری می کردند. به راستی برای چاپ وانتشار مجله دنیای ورزش با عشق و علاقه زاید الوصفی کار می کردیم و علیرغم دستمزد ناچیز هیچگاه پاپس نکشیدیم. دوستان وهمکاران دیگر ما در کیهان ورزشی هم دقیقا باشرایط و سختی های مشابه، نشریه را در اختیار مخاطبان قرار می دادند. این دونشریه در خیابان خیام و توپخانه قدیم در ( موسسه اطلاعات و کیهان) منتشر می شد. چه روزها و شبهایی پر تکرار مسیرخانه تا محل کار تا توپخانه را طی می کردیم. به قول کامبیزخان هوشمند، همکار پیشکسوت وخوش ذوق ما در مجله کیهان ورزشی در آن سالها، تنها با سه چیز آشنا بودیم و دغذغه همیشگی ما بود. سه عنوان پر تکرار ( توپخونه،چاپخونه وصابخونه).
آری همکاران با دستمزد ناچیز و حق التحریرهای نازل، شرایط معیشتی سختی داشتند، اما باعشق وافر و با تمام وجود درصحنه بودند.
از جمع همکارانی که نام بردم، تنها جمشید خان حمیدی، استاد قاسم محمدی و کامبیز خان هوشمند در کیهان ورزشی درقید حیات هستند ومابقی به دیار باقی شتافتند( خدایشان رحمت کندوبا اولیا محشور گرداند).
آندوران پرخاطره وسراسر شور و هیجان وعشق واقعی به کار، با توقف انتشار نشریهقدیمی دنیای ورزش به تلخی گرائید!
دوستان وهمکارانیکه در ادامه پای در دنیای ورزش گذاشتند، راباید در مناسبت ها ببینیم وخاطراتمان را با آنها مرور کنیم( غلامحسین شعبانی، حاج آقا محمدرضا تهرانی، محمد رزمجو، حبیب الله نیکنژاد، اکبرعزیزی،حسین اقبالپور، صدر الدین کاظمی، مسعود داودی، محمد رضا نصرالله زاده، مرتضی شمس، مجیدی، مقدم ،اکبر فیض، قاسم کیانی، فرامرز سنگینی ، محمد رضا کاظمی، سعید میرزاشفیع، داود مختاریانی ، محمد نژاد،خانمنگین حسینی و پدر بزرگوار شهید آقا عزت ساری را گاه و بی گاه می بینیم و با برخی دیگر که جلای وطن کرده در تماس هستیم.( باید در ادامه از استادعطا بهمنش،ودود وحمید شریفی وهدایت رحیمی هم یادکنم که آسمانی شدند)و…
امروز دیگر از چاپ وانتشار روزنامه های جورواجور و هفتهنامه های وزین خبری نیست. دیگر تجمع مردم را کنار کیوسک ها نمی بینیم که با عشق و علاقه تیتر ها و اخبار جدید ورزش را با عطش زایدالوصفی مرور می کردند.
امروز باید اخبار را از صفحات مجازی و پایگاههای خبری وسایت های ورزشی مشاهده کرد و…
با این وجود مشکلات جامعه رسانه های ورزشی از جمله سختی و مشقت های کاری و صنفی، مسکن و معیشت همکاران کماکان پابرجا است.
این مشکلات و محدودیت ها را به عنوان یک رسانه ای قدیمی و خادم کوچک همکاران در هیات مدیره انجمن ورزشی نویسان با گوشت و پوست و استخوان لمس می کنم. از برخی کم لطفی ها وبی صداقتی های مسئولان رنج می برم. نمونه ای بارز از این بی وفایی را در عدم اعزام خبرنگاران و عکاسان به جام جهانی دیدیم وآن را یک نکته تاریک در پرونده اهالی فدراسیون ثبت و ضبط می کنیم. بر این باوریم که با وظیفه شناسی، آگاهی بخشی و پایبندی به رسالت خطبر خبری و البته با وحدت، انسجام، همفکری وتکریم پیشکسوتان رسانه وبهره بردن از فکر روشن و انرژی موثر طیف جوان در حوزه رسانه می توانیم گامهای موثری برای پیشبرد اهداف انجمن برداریم. از قاطبه مجموعه هایی که در این مسیر پرفراز و نشیب، پشتیبان وهمراه ما بودند، تشکر وسپاسگزاری می کنیم.
روز خبرنگار را به یکابک دوستان وهمکاران پرتلاش و صادق تبربک می گویم. امیدوارم در کنار هم و با حضور پر رنگ در تالار ایوان شمس جلوه ای از صمیمیت،اتحاد ودوستی را شاهد وناظر باشیم