مدیران سنت گرا؛ عامل عقب ماندگی فوتبال

متاسفانه در ایران کمتر کسی به فکر اینگونه مباحث است. اغلب گزارشگران، برخی از ژورنالیست ها و گزارشگران پلتفرم های ورزشی
اساسا اجازه آشنایی مدیران باشگاه‌ها و مسئولین تصمیم ساز را نمی دهند! واقعیتی که در همین سمیناری که یکی دو روز پیش و در همین رابطه هم برگزار شد، کاملا مشهود بود. خصوصا آینده فوتبال که بدون شک یکی از محورهای حوزه مدیریت باشگاهداری در جهان است.
یکی از بارزترین صفات مدیران سنت گرا، مقاومت در برابر تغییر است.
بحثی که در محیط ورزش و رقابت در آن به ویژه در رشته اول دنیا یعنی فوتبال بسیار نزدیک و تصمیم گیری در آن برای تطابق باشگاه ها با تغییر بسیار سخت صورت می پذیرد.
پرز، رومینگه، هوینس، انریکه و سرزو ۷۸ ساله آتلتیکو مادرید و خیلی های دیگر، همه در این طبقه بندی جای می گیرند.
بارسلونا هم اگر به اعتقاد خیلی ها توفیق اجباری fair play، مسائل مالی نبود بطور قطع اینگونه دستخوش تحولات نمی شد!
این مدیران، مثلا آتلتی بسیار به ثبات می اندیشند، درست مانند آنچه که در دوره اول و دوم ماسیمو موراتی مالک باشگاه اینتر بدنبال آن بود.
اما در حال حاضر و در دوره سوم، فشار جهت تغییر در باشگاه رئال مادرید برای پرز ۸۱ ساله در صورت عدم کسب نتایج دلخواه افرایش خواهد یافت
رئال مادرید زمانی در زمانی نه چندان دور چه در بحث درآمد و چه در رنکینک یوفا جایگاه نخست را داشت و از کفش طلایی فوتبال هم دیگر خبری نیست. ضمن اینکه پیچیدگی روابط با همراهان نیز به جهت حرمت انسانی فشار مضاعفی را با خود به همراه خواهد داشت.
قلمرو جهانی
برخلاف آتلتی که عمدتا در اسپانیا و تاحدی آمریکای لاتین و داشتن ریاست اتحادیه باشگاهای جهان
مسولیت این مدیران سنت گرا را بیشتر می کند، این مدیران اجرایی لیگ برتر جزیره با میانگین سنی دو تا سه دهه ای که با پرز و امثالهم داشته و به روز هم هستند رقابت در لیگ برتر جزیره بسیار خوب است.
لیگ برتر جزیره برای اولین بار در جهان برای اهل علم و دانش در ورزش
حقوق و دستمزد تعیین و از آنان کمک می گیرد.
تیم حمایت گر سرمربی و کادر فنی همواره در سیستم پشتیبانی بخوبی عمل می کنند. با این حال به جز منچستر یونایتد، چلسی، آرسنال، منچسترسیتی و لیورپول بقیه تیم های انگلیسی چندان قلمرو جهانی ندارند. اما روابط خوبی با هواداران خود دارند.
با توجه به اینکه از افق ۲۰۳۰ دوره جدیدی در باشگاهداری رقم خواهد خورد، به نظر فشار ناشی از تغییر کار را برای مدیران سنت گرا سخت خواهد کرد و این در لالیگا دور از انتظار نیست! چرا که اقتصاد اسپانیا مانند آلمان نیست، که به جز بایرن و تا کمی هم دورتموند ‌مابقی تیم ها درداخل هستند. درست برخلاف لالیگا که سخت درآمد کسب می کند، ‌ آلمان با بیش از ۶ میلیارد یورو کسب درآمد به برکت سومین اقتصاد جهانی شرایط خوبی را طی می کنند.