کار خوب صندوق حمایت در گرامیداشت پیشکسوتان
مدیریت صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان در یک اقدام پسندیده با دعوت از تعدادی از پیشکسوتان ورزش پایه و مادر ژیمناستیک، شنونده نقطه نظرات، دیدگاه ها و درد دل های این جمع بود. جمعی که به نمایندگی از جامعه این ورزش دعوت شده بودند تا شمه ای از تلاش های بی دریغ و زحمات شبانه روزی خود و تمام کسانی که بخش اعظم زندگی خود را در جهت اعتلای این رشته صرف کرده اند بازگو کنند.
تردیدی نیست اگر امکان و شرایط فراهم بود پیشکسوتان ساکن شهرستان ها و بانوان گرانقدری که از کسوت و پیشینه درخشانی در ژیمناستیک برخوردارند نیز به این جمع اضافه می شدند اما این امکان در یک فرصت کوتاه میسر نبود. یقین داریم جلساتی از این دست فتح بابی خواهد باشد تا در نشست های بعدی تعداد بیشتری از تلاشگران یک رشته ورزشی دور هم جمع شوند.
نکته مهم جلسه پیشکسوتان ژیمناستیک که با حضور مدیریت و برخی دیگر از مسئولین صندوق حمایت برگزار شد، صمیمیتی بود که در فضای جلسه موج می زد. بزرگان هر آنچه دل تنگ شان می خواست بازگو کردند و مسئولین صندوق نیز با سعه صدر حرف ها را شنیدند. جایی که لازم بود توضیح دادند. نکاتی که در قالب بیان تجربه بود بر لوح ضمیر ثبت شد و مواردی که باید به نظر مسئولین ورزش رسانده شود مورد تاکید قرار گرفت.
این جلسه تشکیل شد چون مسئولین صندوق حمایت از پیشکسوتان مطابق وظیفه ذاتی و سیاست راهبردی بر این حقیقت رسیده اند که نشست های صمیمانه و رو در رو با پیشکسوتان رشته های مختلف محاسن و امتیازات خاص خود را دارد. همین که بزرگان ورزش احساس کنند زحمات شان بی ارزش نبوده و مسئولین ذیربط آنها را می بینند در جای خود از اهمیت بسزایی برخوردار است. خیلی از پیشکسوتان ورزش نیاز مادی ندارند. دنبال پست و مقام هم نیستند اما دوست دارند دیده شوند و مورد تکریم و احترام قرار گیرند.
تردید نداریم اولویت توجه به بزرگترهای هر رشته ورزشی با فدراسیون های مربوطه است. هرگاه در مجموعه ای اعم از ورزشی یا غیر ورزشی پیشکسوتان مورد احترام قرار گرفتند می توان امید داشت آیندگان نیز چنین مشی و مرامی را دنبال کنند در غیر این صورت سنگ این آسیاب بر همان مدار غلط خواهد چرخید.
وقتی پیشکسوتی با ۶۰ سال سابقه خدمت در یک رشته ورزشی اعلام می کند نه تنها سال هاست به فدراسیونی که متولی این رشته است دعوت نشده بلکه حسرت یک تماس خشک و خالی هم بر دلش مانده، یک جای کار می لنگد. بی جهت نیست جلسه ای که باید یک ساعته جمع می شد سه ساعت به طول انجامید. وقتی یک پیشکسوت شناخته شده سال ها نتوانسته باشد با مسئولین وقت و بی وقت تشکیلاتی که عمرش را برای آن صرف کرده بنشیند و درد دل کند هر جا که دعوت شد سفره دلش را باز خواهد کرد خصوصا اگر جایی مثل صندوق حمایت از پیشکسوتان دعوت شده باشد و در آنجا قدر ببیند.
این مختصر را بیان کردیم تا گفته باشیم کارخوب فراموش نمی شود و اقدامی که صندوق حمایت در گرامیداشت پیشکسوتان ورزش در دستور کار قرار داده جای قدردانی دارد. این کار می تواند در قالب دیدار و دلجویی از آنان یا به تصویر کشیدن زندگی و دوران قهرمانی این جمع افتخار آفرین باشد.