باردیگر ژیمناستیک تهران، به محاق رفت!

هیات ژیمناستیک استان تهران پس ازچهار سال بلا تکلیفی و آمدن و رفتن سرپرستان متعدد، نهایتا در نیمه سال ۱۴۰۲ صاحب رییس شد.

آقایان مسئولین ورزش، استحضار داشته باشید تهران پایتخت بیش از چهار سال رییس هیات نداشت. چون اراده بر این بود، که قطب اصلی ژیمناستیک کشور آنقدر در بلا تکلیفی سیر کند تا فرد مورد نظر بعضی ها سکان هدایت را در دست بگیرد اما چون این مهم میسر نمی شد و تهرانی ها حاضر نبودند به افراد غیر مرتبط یا سفارشی فدراسیون رای دهند لذا ۵۰ ماه طول کشید تا مسئولین وقت همان فدراسیون با من بمیرم تو بمیری و خواهش و تمنا رضایت دادند تا مجمع انتخاباتی تشکیل و نهایتا فردی به نام محسن خوش،طینت از قهرمانان اسبق ژیمناستیک دارای پیشینه فعالیت در مسئولیت های فنی و اجرایی فدراسیون، سکان هدایت هیات را در دست گرفت.
جامعه ژیمناستیک تهران خوشحال بودند که بالاخره هیات مسئول پیدا کرده است غافل از اینکه متولیان برگزاری انتخابات یک نکته ریز را از نظر دور داشتند. آنها باید برای گرد شدن عدد رای دهندگان دستور تجدید انتخابات و رای گیری دوباره را  همانجا و همان ساعت صادر می کردند، اما به واسطه اینکه پیروزی خوش طینت را محرز می دانستند ختم جلسه را اعلام کردند. همین امر مستمسکی شد تا کاندیداهای رقیب از نحوه انتخابات شکایت و پس از طی مراحل طولانی دادرسی عاقبت مرجع قانونی حکم به ابطال انتخابات داد.
به این ترتیب  چوب بی تدبیری دیگران، بر پیکر پیروز انتخابات یعنی محسن خوش طینت نواخته شد و  مسئولین فردی را که از سیستم اداره متبوعه است را به عنوان سرپرست هیات منصوب کردند! به این ترتیب بار دیگر ژیمناستیک تهران برای مدت زمان نامعلومی به محاق رفت!
فرجام تدابیر مشعشع آقایان یک پیام بیشتر ندارد و آن، اینکه، فکر نکنید هرکسی برای ورزش زحمت کشید و احتمالا  یک مجموعه ورشکسته و بدهکار را سروسامان داد، قدر شناخته می شود و بر صدر می نشیند.
خوش طینت امروز تقاص اشتباهی را داد که حاصل سهل انگاری و بی دقتی دیگران بود. و بیت معروف گنه کرد در بلخ آهنگری/ به شوشتر زدند گردن مسگری، مصداق حال این مسئول است که باید تقاص اشتباه دیگران را بپردازد. این اتفاق در حالی رخ می دهد که تیم و قهرمانان ژیمناستیک کشورمان باید طی روزهای آینده در بازی های آسیایی ناگویا شرکت کنند و از آن مهمتر، قرار است انتخابات فدراسیون کوتاه زمانی پس از بازی های آسیایی برگزار شود در حالی که تعداد قابل توجهی از هیات های استانی با سرپرست اداره می شوند و به میمنت و مبارکی و عزم مسئولین ذیربط، هیات تهران هم به این جمع اضافه شد!  معلوم نیست انتخاباتی که احتمالا یک سوم از اعضای اصلی مجمع آن در مقام سرپرست نمی توانند رای بدهند با کدام وزن و پتانسیل رییس آینده فدراسیون را انتخاب خواهد کرد؟  البته اشکالات انتخابات و ترکیب مجمع به همین مقدار ختم نمی شود اما چون قصد نداریم در این مختصر به ابعاد آن بپردازیم لذا غرض از نوشتار حاضر را به ضایع شدن حق فردی محدود کردیم  که طی دوران خدمت از هیچ کوششی جهت به سامان رساندن هیات ورشکسته فروگذار نکرد اما در نهایت مزد زحمات خود را به بهای اشتباه دیگران گرفت.
ممکن است در هیات تحت مسئولیت محسن خوش طینت هم مانند هر جای دیگر کم و کاستی هایی وجود داشت اما این کاستی ها در برابر اقدامات و تلاش های شبانه روزی وی بسیار اندک بود. کسی که هیات را با دهها میلیون بدهی تحویل گرفت و علیرغم سنگ اندازی ها و کم لطفی های بسیار با صدها میلیون موجودی تحویل خواهد داد.