مهدی الفتی ها و زهرا زارعی ها را رها نکنید!
حال که هیاهوها، استرس و‌دلمشغولی های امور تدارکاتی، اعزام ورزشکاران به مسابقات آسیایی و دستیابی به برخی توفیق ها و‌عدم دسترسی به مدالها و سکوها پایان یافته و هیجانات کاذب فروکش کرده است، باید با درایت و تامل بیشتری به رقابتهای بعدی فکر کرد.
اینکه برای ورزشکار مدال آور پاداش های ریالی و‌حمایت های مالی در نظر بگیریم و سیاست تشویق و ترغیب را مهم بشماریم، تدبیر خوبی است. چرا که به ورزشکار انگیزه می دهد و او را در راه پیش رو مصمم تر خواهد کرد. البته این حمایت ها نباید مقطعی، زود گذر و پاداش ها، پای سکو باشد و بعد از اتمام رقابتها، ورزشکاران رها شوند.
اظهارات مهدی الفتی و‌گلایه های او و دیگر ورزشکاران رشته شایسته ژیمناستیک را باید شنید و برای ایجاد بستر لازم و‌محیط همراه با آرامش برای آنها تلاش کرد.
همگان اعتقاد داریم در چند سال گذشته مدیریت ورزش ژیمناستیک،با چالش ها، منازعات و‌مرافعه های جورواجور همراه بوده است. در این فضای پر تنش مدیریتی، کسب دو مدال نقره حقیقتا به معجزه شباهت دارد.
گلایه های الفتی در خصوص وعده و وعیدها و‌عدم حمایت اصولی از ورزشکاران را باید شنید.
چرا باید این ورزشکار نخبه از خداحافظی سخن بگوید؟
متاسفانه نمونه این نامرادیها و بی توجهی ها را در رشته های دیگر هم مشاهده مشاهده می کنیم.
شاهد زنده این ماجرا، خانم زهرا زارعی مدال آور نقره بازیهای ناگویا در رشته ۴۰۰ متر است.
این ورزشکار شایسته از منطقه محروم منوجان در دورافتاده ترین نقاط استان کرمان به مدارج عالی رسیده است.
او زمانی که باید در جوانی و در عرصه قهرمانی خودنمایی می کرد،دو سال دوومیدانی را کنار گذاشت، اما با پادرمیانی خانواده و مربیانش مجددا وارد گود شد. با مشکلات، کمبودها و محرومیت ها کلنجار رفت و رنج و‌مشقت ها را بجان خرید و در ۲۹ سالگی مدال نقره را در میان بزرگان رشته دشوار ۴۰۰ متر بدست آورد.
جوانهای شایسته، پرتوان و مستعد دیگری در جای جای کشور وجود دارند که مانند الفتی ها، زارعی ها و مجلل ها می توانند در آوردگاهها برای ما کسب مدال کنند. این استعداد ها باید شناسایی و تحت آموزش باشند و‌در دوران حرفه ای و‌مدال آوری لحظه به لحظه مراقبت شوند.
ورزشکار حرفه ای نباید دغدغه کار، معیشت و آینده داشته باشدو‌پس از پایان مسابقات رسمی به حال خود رها شود. متاسفانه این موضوع یکی از مشکلات ورزش ما است و‌نباید در مقطع کنونی تکرار شود، به ویژه آنکه رقابت های المپیک را در پیش داریم.
اداره برخی از فدراسیونها به صورت سرپرستی و ابطال تعدادی از مجامع و انتخابات فدراسیونها هم از جمله اشکالات ورزش ما است که بیش از همه به ورزشکار حرفه ای لطمه می زند.