الگوی عملکردی سرپرستان فدراسیون های ورزشی چگونه تعریف می شود؟
سه قانون مهم در زندگی می گوید: هرگز التماس نکن. هرگز اعتماد نکن و هرگز هم به کسی وابسته نشو! برخی اوقات اهالی ورزش در نحوه تصمیمگیریهای مسئولان آن چنان برخوردهای تبعیض آمیزی را مشاهده می کنند که چارهای جز انگشت تعجب به دهان گرفتن برایشان باقی نمیماند. بر اساس آنچه که تصمیم گیران و تصمیمسازان وزارت ورزش و جوانان تا به امروز بدفعات آن را رسانهای و به عنوان یک الگو از آن یاد کرده اند اینکه سرپرستان فدراسیونهای ورزشی در دوران محدود! سرپرستی حق عزل و نصب آن هم به طور گسترده و وسیع را ندارند. اما برخلاف این تصمیمگیریهای مسئولین ورزش کشور، در یکی دو فدراسیون ورزشی که با سرپرست هم اداره میشوند برخلاف آنچه تصمیمگیران ورزش کشور اعلام کردهاند، آنها در عزل و نصب نفرات جدید چنان سبقت خیره کننده ای را از یکدیگر گرفته اند که باعث تعجب اهالی آن رشتهها شده است. یکی از این سرپرستان در حال حاضر مشغول برکناری گسترده روسای هیات هایش بوده و دیگری هم تغییرات را از سطح نایب رئیس، خزانه دار، روابط بین الملل و … را در دستور کار خود قرار داده است! تغییراتی که دیگر از حالت طبیعی خارج و به نوعی نام تسویه حساب به خود گرفته است! که این دوگانگی تصمیم گیری ذهنیت بدی را در مخاطب ایجاد کرده است. ذهنیتی که در اذهان عمومی به عنوان یک سوال مدتهاست که بدون پاسخ مانده است، اینکه این یک بام و دو هوا در نحوه تصمیمگیری متولیان ورزش کشور چه معنایی می تواند داشته باشد. یک بام و دو هوایی که برای برخی ها در ورزش مصونیت و برای برخی دیگر، محدودیت ایجاد میکند. اما در چنین وضعیتی چه خوب میشود که دوستان در ورزش کشور، حد و حدود اختیارات سرپرستان فدراسیونهای ورزشی را در عزل و نصب ها مشخص تا به عنوان یک الگو مورد استفاده آنها قرار گیرد.
