بمبهای آماده برای انفجار در آمریکا
فقط چند روز از انتشار فهرست ۲۶ سوپراستار جام جهانی ۲۰۲۶ توسط شبکه فاکس اسپورت میگذرد، اما صدای اعتراض هواداران هنوز از گوشه و کنار دنیا بلند است. چرا؟ چون آمریکاییها، به سبک همیشگیشان، سلیقه را فدای میهن دوستی کرده اند.
فهرستی که در آن کریستین پولیسیچ (ستارهٔ بیگل اخیر آمریکا) در رتبهٔ ششم بالاتر از هری کین، وینیسیوس و بلینگام نشسته، و کریس ریچاردز (مدافع گمنام کریستال پالاس) در رتبهٔ ۱۶ از برونو فرناندز و محمد صلاح سبقت گرفته، نه یک رتبهبندی فنی که یک کمدی سیاه تمامعیار است. اما بیایید جدی باشیم. فارغ از این حاشیههای تبلیغاتی، سوپراستارهای واقعی جام جهانی ۲۰۲۶ چه کسانی هستند؟ چه کسانی قرار است در این تورنمنت بیسابقه (اولین میزبانی مشترک سه کشور، اولین جنگ میزبان با یکی از تیمها) آتش به پا کنند؟
بیایید با هم ۲۶ نام واقعی را مرور کنیم؛ بدون تعصب، بدون لابیهای رسانهای.
بخش اول: اسطورههای ابدی – آخرین رقص در سرزمین ستارهها
۱. لیونل مسی (آرژانتین) – پادشاه بدون تاجگذاری
۳۸ سال. ششمین جام جهانی. هشت توپ طلا. یک جام قهرمانی. مسی دیگر نیازی به اثبات چیزی ندارد. اما او اینجاست. چرا؟ چون مسی عاشق این است که دنیا را متوقف کند. تیم آرژانتین پر از ستاره است (لائوتارو، انزو فرناندز، جولیان آلوارز)، اما تا مسی نفس میکشد، همه چشمها به اوست. لحظهای که او در لسآنجلس پا به زمین بگذارد، ۷۰ هزار نفر سکوت میکنند. آماده یک وداع رویایی باشید.
۲. کریستیانو رونالدو (پرتغال) – ابرقهرمان ۴۱ ساله
او گفته: «این آخرین جام من است.» ۴۱ سال. ۱۴۳ گل ملی. رکورددار تاریخ. رونالدو هنوز هم بعد از تمرین ۴۰۰ شوت تمرین میکند. هنوز هم وقتی تیمش عقب می افتد، مثل یک جوان ۲۰ ساله از عرض زمین میدود. پرتغال هرگز جام نگرفته. این آخرین شانس کریس. اگر او در مرحله حذفی گریه کند، تمام دنیا با او گریه خواهد کرد.
۳. لوکا مودریچ (کرواسی) – جادوگر بازنشستهنشدنی
۴۰ سال. رهبر تیمی که دو جام جهانی پشت سر هم به نیمهنهایی و فینال رسید. مودریچ هنوز هم در زمین میچرخد، پاس میدهد، قوانین فیزیک را به سخره میگیرد. آخرین رقص او در برابر آمریکا؟ شاید. اما تا سوت پایان، او نبض بازی را در دست دارد.
بخش دوم: نسل طلایی – شکارچیان تاج و تخت
۴. کیلیان امباپه (فرانسه) – آماده برای تلافی
جام ۲۰۱۸ را برد، جام ۲۰۲۲ را در ضربات پنالتی به مسی باخت، جام ۲۰۲۶ تشنه انتقام است. امباپه حالا کاپیتان فرانسه است. سرعتش مرگبار، خونسردیش کشنده. او میخواهد ثابت کند که وارث واقعی مسی و رونالدو خودش است. هشدار به مدافعان جهان: از او فرار کنید.
۵. ارلینگ هالند (نروژ) – غول تشنه اولین جام
۲۸ سال انتظار کشید تا نروژ به جام جهانی برگشت. هالند در مرحله مقدماتی ۱۶ گل زد. او در لیگ قهرمانان اروپا فصل گذشته ۱۲ گل زد. او یک ماشین است. یک ربات گلزن با موهای بلند. نروژ در گروه مرگ با فرانسه، سنگال و عراق همگروه است. اگر هالند این گروه را پشت سر بگذارد، جام مال اوست.
۶. لامین یامال (اسپانیا) – نابغهٔ ۱۸ ساله
۱۸ سال و ۳۳۳ روز. بهترین بازیکن لالیگا در ۲۶-۲۰۲۵ با ۱۶ گل زدهو ۱۱ پاس گل. یامال در یورو ۲۰۲۴ همه را شوکه کرد. حالا در جام جهانی میخواهد رکورد توماس مولر را بشکند و جوانترین کفش طلای تاریخ را بردارد. تماشای دریبلهای او در سیاتل و لسآنجلس، یکی از جذابترین بخشهای جام خواهد بود.
۷. وینیسیوس جونیور (برزیل) – رقصندهٔ خشمگین
برزیل از نیمهنهایی ۲۰۰۲ به فینال نرسیده. فشار بر روی وینیسیوس باورنکردنی است. او در رئال مادرید همه چیز را برده، اما پیراهن زرد برزیل وزن دیگری دارد. با رافینیا و رودریگو در کنارش، وینی قرار است ثابت کند که میتواند رونالدوی جدید باشد. اگر برزیل قهرمان شود، توپ طلای بعدی مال اوست.
بخش سوم: جنگندههای خط میانی – مغزهای متفکر
۸. فدریکو والورده (اروگوئه) – اسب سیاه
اروگوئه همیشه تیم محبوب برای حذف بزرگان است. والورده موتور این تیم است. او در رئال مادرید یاد گرفته که چگونه بازی را بدزدد، شوت بزند، بجنگد. اگر آمریکا فکر میکند میزبانیاش تضمین قهرمانی است، باید اول از والورده عبور کند.
۹. جود بلینگام (انگلستان) – رهبر احساسات
۲۲ ساله. سهشیرها باز هم پر از ستارهاند: هری کین، بوکایو ساکا، فیل فودن (که خط خورد!). اما بلینگام قلب تیم است. او در لحظات حساس قد بلند میشود. در یورو ۲۰۲۴ گل قهرمانی زد. در جام جهانی ۲۰۲۶ هم آماده همین کار است.
۱۰. کوین دی بروینه (بلژیک) – شعبدهباز زخمی
مصدومیتها دی بروینه را اذیت کرده، اما وقتی او توپ را در میانه میدان دارد، همه چیز ممکن میشود. بلژیک دیگر نسل طلایی ندارد، اما مغز متفکر هنوز هست. آخرین جام دی بروینه، آخرین فرصت برای دیدن پاسهای مرگبارش.
(ادامه این فهرست ۲۶ نفره شامل برونو فرناندز، عثمان دمبله، رافینیا، سون هیونگ مین، فلوریان ویرتز، لوئیز دیاز، محمد صلاح، هری کین، سادیو مانه، ریاض محرز، مایکل اولیس، انزو فرناندز، پدری، مویسس کایسدو، کریستین پولیسیچ (بله، او هم در لیست واقعی است اما نه رتبه ۶!)، دیوگو کاستا، امیلیانو مارتینز و یاسین بونو میشود.
بخش چهارم: غایبان بزرگ – حسرتهایی که ماند.
لیست سوپراستارها همیشه با غم غیبتها همراه است. این بار:
فیل فودن (انگلستان) – بهترین بازیکن لیگ برتر ۲۰۲۴؟ خط خورد. هواداران منچسترسیتی هنوز باور نمیکنند.
پائولو دیبالا (آرژانتین) – قهرمان ۲۰۲۲؟ جایی در فهرست ۵۵ نفره هم نداشت.
ژائو پدرو (برزیل) – بهترین بازیکن فصل چلسی؟ نادیده گرفته شد.
هری مگوایر (انگلستان) – دیگر آن مدافع سابق نیست، اما نبودش در رختکن حس میشود.
این نامها نشان میدهند که جام جهانی بیرحمانه است. فقط ۲۶ سوپراستار جا میشوند، اما صدها ستاره در خانه میمانند.
فراتر از فهرست فاکس اسپورت
در پایان، فهرست ۲۶ سوپراستار فاکس اسپورت یک چیز را خوب انجام داد: جنجال ایجاد کرد. اما سوپراستارهای واقعی، آنهایی هستند که وقتی نورها روشن میشود، فراموش میشوند رتبهشان چند بوده است.
جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، صحنهای برای خداحافظی مسی و رونالدو، تولد دوباره هالند و یامال، و شاید یک غافلگیری بزرگ از تیمی مثل ایران یا مراکش خواهد بود.
سوپراستار واقعی کسی است که در دقیقه ۹۰ فینال، با یک ضربه، تاریخ را عوض کند. نه کسی که پیش از شروع جام در یک نظرسنجی اینترنتی رای آورده باشد.
بیایید سوت شروع را منتظر بمانیم.