رأی به آرامش یا بازگشت دوباره به حاشیه‌ها؟
مجمع انتخاباتی فدراسیون ژیمناستیک، پس از کش‌وقوس‌های فراوان و حواشی متعدد، قرار است فردا ۲۷ مهرماه برگزار شود. تا زمان نگارش این یادداشت، برگزاری مجمع قطعی اعلام شده و امیدواریم این بار، برخلاف نگرانی‌هایی که درباره احتمال تعویق آن مطرح بوده، انتخابات در موعد مقرر برگزار شود تا ژیمناستیک بیش از این در بلاتکلیفی مدیریتی باقی نماند.
البته در روزهای گذشته، بحث‌هایی درباره احتمال به تعویق افتادن انتخابات و تلاش برخی افراد برای خریدن زمان بیشتر مطرح بوده است؛ موضوعی که اگر صحت داشته باشد، پرسش‌های جدی درباره انگیزه‌های پشت پرده این تحرکات ایجاد می‌کند. ژیمناستیک در سال‌های اخیر به‌اندازه کافی از حاشیه‌ها آسیب دیده است و امروز بیش از هر چیز به آرامش، ثبات و مدیریت پاسخ‌گو نیاز دارد.
انتخابات برای خدمت، نه بازگشت به گذشته!
آنچه در آستانه این مجمع اهمیت دارد، جلوگیری از تکرار تجربه‌های تلخ گذشته و سپردن سکان فدراسیون به مدیری است که بتواند بدون جنجال و حاشیه، مسیر توسعه این رشته را هموار کند.
استقلال رأی اعضای مجمع، یکی از مهم‌ترین ارکان سلامت انتخابات است. رؤسای هیئت‌ها، قهرمانان، مربیان، نمایندگان باشگاه‌ها و اعضای کمیسیون‌های مرتبط، باید با وجدان حرفه‌ای و در نظر گرفتن آینده ژیمناستیک تصمیم بگیرند.
رقابت دو نگاه مدیریتی در رقابت پیش رو
نام حبیب نوظهوری و هادی خناری‌نژاد بیش از دیگران مطرح است؛ دو چهره‌ای که هرکدام سابقه و ویژگی‌های خاص خود را دارند.
حبیب نوظهوری از مدیرانی است که سابقه فعالیت مستمر چهل ساله در ژیمناستیک را دارد و با فضای این رشته آشنا و بیگانه نیست. تجربه ورزشی، قهرمانی و آشنایی با مسائل فنی و مدیریتی و شناخت مشکلات این رشته، از جمله ویژگی‌هایی است که می‌تواند در ارزیابی صلاحیت او مورد توجه اعضای مجمع قرار گیرد. او در این مدت، کمتر وارد فضای تبلیغاتی و رسانه‌ای شده و به نظر می‌رسد ترجیح داده است به‌جای حاشیه‌سازی، در سکوت مسیر خود را دنبال کند. در سوی دیگر، هادی خناری نژاد قرار دارد؛ چهره‌ای برخاسته از خانواده ژیمناستیک که سابقه قهرمانی در این رشته را نیز در کارنامه دارد. حضور او در این رقابت، نشان‌دهنده علاقه‌مندی‌اش به ورود به عرصه مدیریت است؛ بااین‌حال، این پرسش همچنان مطرح است که آیا اکنون بهترین زمان برای پذیرفتن مسئولیت سنگین ریاست فدراسیون ژیمناستیک است؟ گاهی شتاب در ورود به مدیریت کلان، می‌تواند به هزینه‌ای برای آینده یک نیروی جوان تبدیل شود. ورزش ایران نمونه‌هایی از مدیرانی را دیده است که با ورود زودهنگام به مسئولیت‌های سنگین، فرصت رشد تدریجی و تثبیت توانایی‌های خود را از دست داده‌اند.
از این منظر، باید میان توانایی‌های فردی و زمان مناسب برای پذیرش یک مسئولیت تفاوت قائل شد. خناری نژاد می‌تواند در آینده، فرصت‌های بیشتری برای خدمت به ژیمناستیک داشته باشد؛ موضوعی که ارزیابی آن، به بررسی دقیق تجربه مدیریتی، برنامه‌ها و توانایی‌های هر نامزد نیاز دارد. البته تصمیم نهایی با اعضای مجمع است و انتظار می‌رود انتخاب آن‌ها بر اساس برنامه، کارنامه و توانایی اداره فدراسیون باشد، نه ملاحظات جناحی و روابط شخصی .
خانم نقوی؛ مدیری که نباید فراموش شود
اما در کنار بحث انتخابات، نباید از عملکرد سرپرست پیشین فدراسیون، خانم نقوی، بسادگی عبور کرد.
او در دوره سرپرستی خود، تلاش کرد بدون ورود به جنجال‌های رایج، امور فدراسیون را پیش ببرد. یکی از اقدامات قابل توجه این دوره، پیگیری خرید و تأمین تجهیزات مورد نیاز ژیمناستیک بود؛ تجهیزاتی که بنابر اظهارات مطرح‌شده از سوی یکی از قهرمانان کشورمان پس از حضور در بازیهای آسیایی ناگویا، برای آماده‌سازی ورزشکاران اهمیت زیادی داشته‌است و یقینا هر فردی ریاست فدراسیون را بر عهده بگیرد مدیون و ممنون خانم نقوی خواهد بود و باید به درایت و دور اندیشی این بانوی خوش فکر دست مریزاد گفت.
۲۷ مهر؛ آزمون اخلاق و مسئولیت‌پذیری
مجمع انتخاباتی فدراسیون ژیمناستیک، صرفاً انتخاب یک رئیس نیست؛ آزمونی برای سنجش بلوغ مدیریتی، استقلال رأی و مسئولیت‌پذیری خانواده این رشته است.
اعضای مجمع باید از خود بپرسند: ژیمناستیک امروز به چه چیزی بیشتر نیاز دارد؟ بازگشت به کشمکش‌های گذشته یا آغاز دوره‌ای تازه از آرامش، برنامه‌ریزی، توسعه زیرساخت‌ها و حمایت از قهرمانان؟
پاسخ به این پرسش نباید دشوار باشد. ژیمناستیک ایران به مدیری نیاز دارد که بتواند اختلاف‌ها را کاهش دهد، اعتماد ازدست‌رفته را بازسازی کند، امکانات مورد نیاز ورزشکاران را فراهم آورد و از ظرفیت مربیان، قهرمانان و متخصصان این رشته به بهترین شکل استفاده کند. در انتخابات ۲۷ مهر، مهم‌تر از اینکه چه کسی برنده می‌شود، این است که ژیمناستیک ایران از چه وضعیتی خارج و به چه مسیری وارد خواهد شد.
امیدواریم اعضای مجمع با رأیی مستقل و آگاهانه، مدیری را انتخاب کنند که منافع ژیمناستیک را بر هر ملاحظه دیگری مقدم بداند.
ژیمناستیک بیش از وعده، به برنامه نیاز دارد؛ بیش از تبلیغات، به کارنامه و بیش از حاشیه، به آرامش.
۲۷ مهر می‌تواند آغاز فصلی تازه باشد؛ فصلی که در آن، آینده ورزشکاران بر رقابت‌های پشت پرده و منافع شخصی اولویت پیدا کند.