سپک تاکرا در بوته فراموشی

غلام رضا عبدی سرپرست سابق تیم ملی جوانان سپک تاکرا و مسوول سپک تاکرا در آذربایجان شرقی درباره نتایج جام جهانی کوالالامپور مالزی که با شکست مطلق دو تیم سپک تاکرا برابر رقبا همراه بود، گفت: متاسفانه از زمانی که آقای زارع به جای سهراب آزاد ریاست انجمن سپک تاکرا را برعهده گرفت همه چیز به هم ریخت.او أصلا و ابدا اعتقادی به پایه ها نداشت و در طول یک سال گذشته فقط سه کاپ آزاد بزرگسالان برگزار کرد که شرکت کنندگان آن مجبور به پرداخت ورودی بودند! نتایج جام جهانی که باعث ناراحتی خانواده بزرگ سپک تاکرا شد، تماما به خاطر عدم مدیریت لازم در این رشته بود که متاسفانه زحمات گذشتگان را نیز بر باد داد.
او ادامه داد: متاسفانه در انجمن سپک تاکرا نگاه از بالا به پایین حاکم است. یعنی هر زمان که اعتراض کردیم دوستان مدعی شدند که از مدیران بالادستی حمایت می شود.
او هفت سال استعدادیابی و کار در کنار منابعی که وجود داشت را نادیده گرفت و همه را از تیم ملی خط زد. با نتایجی که کسب شده حالا جبران بسیار بسیار سخت است.
سپک تاکرا همیشه در کورس قهرمانی و رتبه های بالا بود، اما فعلا تمام نبردهایش را باخته است. آقایان فقط افتخار می کنند که به ایشان بگویند رییس!
عبدی خاطر نشان کرد: ما راحت سپک تاکرا را به دست نیاوردیم. این رشته را با چنگ و دندان به دست آوردیم و حالا نمی خواهیم به راحتی شاهد نابودی اش توسط کسی که از بسکتبال به سپک تاکرا آمده است، باشیم. او واقعا درک صحیحی از زحمات استعدادیابی ما مثلا در همین مراغه نداشت و رقابتی که برای جوانان بود، به کاپ آزاد به خاطر پرداخت حق شرکت در رقابت ها تغییر داد. یعنی وقتی پای پول وسط آمد. سپک تاکرا افول کرد و باید مدیران ورزش توجه کنند که چه اتفاقی افتاده است.
نکته مهمتر از اینها عدم حضور سپک تاکرا در بازیهای آسیایی ناکویای ژاپن است که این رشته جذاب و زیبا را سالها عقب خواهد راند. در دهه ۸۰ که سپک تاکرا تازه در ایران توسط دلسوزانی مثل وحید ابوالحسنی، علی فولادی راد، سیدرضا فیض آبادی راه افتاد و این سه نفر با تعاملی که در صداوسیما و رورنامه ها داشتند همان سال نخست مسابقات را بصورت مستقیم از شبکه سوم پخش کردند و این آغاز یک فراگیری بزرگ و جهشی خیره کننده در سراسر ایران بخصوص در دانشگاهها بود.
سال ۲۰۰۶ ایران به بازیهای آسبایی دوحه رفت و یکبار دیگر هم در اینچئون کره جنوبی تیم راگا حضور یافت که تا یک قدمی مدال هم پیش رفت ولی نداشتن مربی خوب باعث باخت ما در برابر پاکستان در رده بندی شد و گرنه آن مدال می توانست انقلابی بزرگ در سپک تاکرا را باعث شود.
امروز سپک تاکرا به لحاظ کمی و کیفی بمراتب پایین تر از همان دهه ۸۰ است که تعداد توپ مخصوص این رشته به اندازه انگشتان هر دو دست هم نبود. با این وجود عشق و علاقه و تلاش شبانه روزی فولادی راد و سیدرضا فیض آبادی رییس و دبیر سپک تاکرا و مربیان دلسوزی مانند محمدحسین یوسفی و محمد مرادی و حمایت های رییس وقت فدراسیون همگانی محمد علیپور باعث رونق سپک تاکرا در اغلب استانها شد. ولی امروز دوستان دنبال سفر و پست و سایر مسایل اینچنینی هستند و طبیعی است که با این رویه پیشرفتی حاصل نخواهد شد.