عدم حضور در جام جهانی؛ و آثار و پیامدهای حقوقی احتمالی آن برای فوتبال ایران
جام جهانی فوتبال، فراتر از یک رویداد ورزشی، عرصهای برای نمایش قدرت نرم کشورها و پیوند میان ملتهاست. با این حال در سالهای اخیر، ورزش بهطور فزایندهای در تنگنای تصمیمات سیاسی و تنشهای بینالمللی قرار گرفته است، علی الخصوص در این دوره که میزبان اصلی جام جهانی کشوری متخاصم و جنگ طلب است.
جام جهانی ۲۰۲۶ برای ما از روز ۲۶ ام خرداد ماه سال جاری با دیدار برابر نیوزیلند شروع خواهد شد. این دیدار که در ورزشگاه نسبتاً نوساز «سوفی» با گنجایش ۷۱ هزار نفر برگزار خواهد شد، می تواند نقطه عطفی برای ملی پوشان ما و شروع کار آنها باشد. اما هرچه به این تاریخ نزدیک می شویم نقطه نظرات متفاوتی را در مورد حضور و یا تحریم در جام جهانی از سوی فوتبال دوستان و کارشناسان شاهد هستیم. عده ای حضور در این رویداد مهم را فرصت می خوانند و عده ای نیز تهدید؛
بحث حضور یا عدم حضور تیم ملی فوتبال در این تورنمنت بزرگ، دیگر تنها یک موضوع فنی در زمین فوتبال نیست، بلکه پروندهای پیچیده است که در مرزهای حقوق بینالملل ورزش، قوانین فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) و دیپلماسی ورزشی حرکت میکند. از منظر حقوقی فیفا، سرباز زدن از حضور در جام جهانی می تواند پیامدهای حقوقی زیادی را برای فوتبال ما به بار بیاورد؛ از محرومیت های مقطعی و محکومیت های مالی گرفته تا تعلیق کامل فوتبال ما برای مدت معلوم. همه این موارد به عواملی چون تاریخ اعلام انصراف و تعیین تکلیف تیم ۴۸ ام این رویداد و عواملی دیگر بستگی دارد. اما آن چیزی که مهم است این است اصولاً جایگزین کردن تیم دیگر به جای ایران به این سادگی ها نخواهد بود. بنابراین چه بسا در صورت انصراف ایران از این رقابتها بدلیل نبود زمان کافی، ممکن است نه تنها تیمی جایگزین نشود بلکه در جدول نیز نتایج ایران مقابل رقیبان ۳-۰ شود. پس باید برای این تصمیم تاریخی، هوشمندانه و فکورانه عمل کرد تا همانطور که در میدان دفاع، عرصه را به دشمن متخاصم واگذار نکردیم و پیروز میدان بودیم، خدای ناکرده عرصه دیپلماسی ورزش را به این خصم کینه جو نبازیم.