فوتبال ما با نگاه غلط و رفیق بازی آقایان بجایی نمی رسد؛
فوتبال ما مدتهای مدیدی است در بیراهه سیر می کند و سرتاپا دارای ایراد اساسی است.
متاسفانه برخی محافظه کاریها و مصلحت اندیشی ها مانع از فهم درست مردم و علاقمندان فوتبال شده است.
رسالت ما ایجاب می کند موضوعات را بدرستی روایت کنیم ومسائل مبتلابه را درست و صحیح تبیین و تشریح نمائیم. در این فضا شاید به شال قبای عده ای از مدیران ودست اندرکاران برخورده وسگرمه ها و اخم وتخم کردن ها علنی شود.
خیلی به این نگاه آقایان و برخی از همکاران توجه نمی کنیم. آنچه که از اهمیت والایی برخوردار است حفظ شان وجایگاه ورزش کشور و مهم شمردن حقوق ملی ومردمی است.
همانطور که در طلیعه مطلب اشاره داشتیم فوتبال ما با این نگاه در جاده خاکی سیر کرده وسرمایه، زمان و امکانات کشور را هدر می دهد.
رئیس فدراسیون برای حفظ کرسی ریاست در زمان انتخابات، مانند غلتک از روی نزدیک ترین یاران وهمکاران خود رد شد،تا چند صباح دیگر بر مصدر کار باشد!
نایب رئیس فدراسیون که تا لحظات پایانی انتخابات در تیررس مرد اول فوتبال بود تا از رسیدن به خیابان سئول محروم شود. بجای رتق و فتق امور مدیریتی و طراحی و برنامه ریزی درست، پست سرپرستی تیم ملی را پذیرفته است.
دبیر کل که خود را تافته جدا بافته می داند،در فدراسیون بر خلاف جهت آب شنا کرده و راه خودش را می رود.
مدیر رسانه ای تیم ملی که مسئولیت روابط عمومی وزارت ورزش را هم دارد، دوماه آزگار در حوزه مسئولیت خود نیست ودر کنار تیم فوتبال در سفر بسر می برد. مربی تیم ملی که همواره مدیر رسانه ای دیگری همراه خود دارد، او را هم به لیست اضافه کرده تا دو پادشاه در یک اقلیم باشند.
برای حضور همکاران عکاس و خبرنگار در جام جهانی تمام تلاش خود را به همراه دوستان حاضر در انجمن ورزشی نویسان انجام دادیم. در مواجهه حضوری در میدان انقلاب با رئیس مربوطه هم گلایههای فراوان صنفی ورسانه ای را مطرح کردیم، اما چه سود علیرغم تعارفات همیشگی و تاکید بر جبران کاستی ها، در میدان عمل هیچ حرکت مثبتی را شاهد نبودیم و طیف گسترده ای از همکاران رسانه فرصت حضور در جام جهانی را پیدا نکردند. در ابعاد فنی تیم هم، هزاران ایرادبر عملکرد کادر مربیان وارد است.
مجموعه پر تعداد فنی که بمثابه لویه جرگه عمل می کنند،در بزنگاهها حرفی برای گفتن نداشتند.
معلوم نیست بازیکن خارجی تیم بر اساس کدام ضابطه به تیم اضافه شد(یکی از همکاران حاضر در ترکیه گفته بود حداقل یک بار لباس بپوشد تا ببینیم اصلا فوتبالیست هست یا نه!)
دیگری به جد می گفت: روزبه به دلیل مصدومیت کشاله، یک دقیقه هم در جام جهانی بازی نخواهد کرد. جهانبخش هم دقیقا این شرایط را داشت و با توصیه به لیست اضافه و جوانهای مستعد و آینده ساز از گردونه خارج شدند و …).
نقطه عجیب ماجرا اصرار بر دریافت پاداش از سوی مربی ودست اندرکاران بود. اگر چه حقوق متصوره ای برای مربیان حاضر در جام جهانی وجود دارد، اما اصرار بر دریافت آن در کوران رقابتها تا حدی عجیب می نماید.
متاسفانه پیش کشیدن خدا و پیغمبر از سوی عده ای که از کنار فوتبال به منافع چند میلیاردی رسیده وصاحب این قلم از صدر تا ذیل آن اطلاع دارم، جفایی است که به مردم روا می دارند. دیگر نفرات هم جدا از اینکه پست های خطیر را رها کرده و دوماه درب فدراسیون را سه قفله کرده اند، طبق اطلاعات واصله پاداش چند میلیاردی برای خود مصوب کرده اند( پاداش جداگانه بابت کار نکرده و دریافت حق ماموریت و جهانگردی دوماهه). آیا با این اوصاف واوضاع به هم ریختهو اسفبار، هیچ عقل سلیمی حکم به حضور این طیف می دهد. آیا ادامه این راه، جفا به مردم و ورزش کشور نیست؟ و …