لزوم اتخاذ راهبرد جدید در ژیمناستیک
تغییرات اخیر در راس مدیریت فدراسیون ژیمناستیک این امیدواری را ایجاد کرده که فصل تازه ای در عرصه معادلات این رشته ایجاد شود. بی گمان، گذشته پرتلاطم و فراز و فرودهای کم سابقه ای که طی یک دهه دامنگیر این ورزش زیبا شد از یادها نخواهد رفت بر همین اساس از ورود به گذشته خسارت بار این رشته پایه صرفنظر و در این باب، قضاوت را بر عهده مردم می گذاریم.
خوشبختانه مقدمات تحولات از چند ماه قبل در فدراسیون آغاز و آرامش نسبی بر این مجموعه حاکم بوده است. طی همین مدت اقدامات قابل تاملی نیز انجام گرفته هر چند پاره ای تلاش های مذبوحانه و سنگ اندازی های مخرب مانع سرعت گرفتن تغییر و تحولات مورد انتظار شد. کشاندن پای فدراسیون جهانی به مسائل داخلی و ارائه اطلاعات نادرست به آنها، شرایطی فراهم کرد تا فراخوان ثبت نام کاندیداها وآغاز پروسه انتخابات به تعویق افتد. اکنون اما با تعیین سرپرست جدید و پذیرش آن از سوی فدراسیون جهانی انتظار می رود کارهای برزمین مانده ای که انجام آنها با کندی مواجه بود مجدانه پی گیری و پس از یک دوره طولانی، زمینه برگزاری انتخابات فراهم شود.
شواهد موجود گویای آن است که در حال حاضر تعداد قابل توجهی از هیات های استانی با سرپرست اداره می شود. انتخاب برخی کمیسیون ها نیاز به بازنگری دارد و از همه مهمتر ضروری است سیستم درون فدراسیون نیز مطابق راهبرد جدیدی که اتخاذ خواهد شد بازتعریف شود. انجام همه این موارد نیاز به عزم جزم، همت بالا و نیروهای همدل دارد که قطعا این اراده نزد سرپرست جدید فدراسیون و نایب رییس اول وجود دارد به شرطی که برخی نیروهای درون و بیرون فدراسیون که طی سالهای مدید با سیاست های ناصواب و حاشیه پردازانه همراهی و رشته ژیمناستیک را آیینه عبرت ورزش کرده بودند از گذشته درس گرفته باشند.
بارها گفته و یکبار دیگر تاکید می شود تقسیم بندی نیروها به خودی و غیر خودی با هر لفظ و تعبیری از جمله تهرانی و شهرستانی برای ورزشی که از پتانسیل بالایی جهت موفقیت در عرصه های بین المللی برخوردار است سم مهلک محسوب می شود. این سیاست غلط حدود یک دهه جریان داشت و طی آن بسیاری از نیروهای کارآمد از گردونه خدمت خارج شدند. ضرورت دیگر بازگرداندن شخصیت و ارتقا جایگاه واقعی ژیمناستیک در سراسر کشور است. این رشته ورزشی رییس هیاتی لازم دارد که تمام وقت و انرژی خود را صرف گسترش و ارتقا آن در استان تحت مسئولیت خود کند نه اینکه برای گرفتن پست در فدراسیون با همتایان خود رقابت داشته باشد. بخشی از مشکلات فدراسیون از همین نقطه آغاز شد زیرا وقتی رییس هیات در فدراسیون لحاف و تشک انداخته باشد و خود را مدیون پست دریافتی از رییس بداند هرگز استقلال رای نخواهد داشت. به این موارد می توان لزوم رفع تعارض منافع، شکستن دایره محدود خودی ها و…. را هم اضافه کرد.
کلام آخر را از قول رییس کمیته ملی المپیک نقل می کنم که اخیرا طی نشستی صمیمانه و در پاسخ به نگارنده در خصوص تنزل سطح برخی مدیران ورزش گفت: باید زمام امور فدراسیون ها وهیات ها به کسانی سپرده شود که توانایی اداره مجموعه تحت مدیریت خود را داشته باشند. اینکه فردی بلافاصله پس از انتخاب شدن کاسه چه کنم دست گرفته و جهت انجام امور پیش پا افتاده و نازل چشم انتظار دریافت بودجه کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش یا اداره کل باشد یعنی اینکه یک جای کار می لنگد. رییس فدراسیونی که نتواند امکانات و وجاهت کافی برای مجموعه خود فراهم کند فاقد فاکتورهای مدیریت است.