لطفأ ذائقه مخاطب را نیز در نظر بگیرید!

در یکی از برنامه‌های ورزشی تلویزیون که این شب‌ها قبل و بعد از برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال پخش می‌شود، صحنه‌هایی را علاقه‌مندان به ورزش و فوتبال می‌بینند، که شاید باور آن برای آنها تا حدود زیادی سخت باشد! اینکه با برخی از بازیکنان تیم ملی چالش ایجاد می شود تا بنوعی خواسته یا ناخواسته، دانسته ها و ندانسته های آنها عیان شود، کار سوال برانگیزی است که قطعاً مجریان آن پاسخ مناسبی برای آن دارند. اینکه یک بازیکن تیم ملی یک خط شعر بخواند! و یا به این سوال جواب بدهد که نمی‌دهد! که کدام بازیکن یا بازیکنان تیم ملی این جام جهانی، جام جهانی آخرشان است؟ و یا اینکه کدام بازیکن بیشتر در فضای مجازی بسر می برد و … به جز اینکه وقت تماشاگر تلویزیونی علاقه‌مند به فوتبال را بگیرد، هیچ عایدی دیگری برای آنها ندارد. برای آنهایی که در آن دل شب و بعد از تماشای یکی از بازی‌های جام جهانی در انتظار شنیدن مواردی بسیار مهمتر از آن چیزی هستند که تلویزیون به خورد مخاطبانش می‌دهد.
تکلیف میهمانان هم که مشخص است. عبدالله ویسی، اگرچه سرمربی خوبی در فوتبال ایران به حساب می آید، اما در انتقال مطالب به بیننده آن چیزی نیست که در مربیگری هست! و یا محمد نوری که گویا فقط آمده بود تا حرف‌های ویسی را تایید و چند موضوع آماری را به مخاطب برساند و … به هر حال چقدر خوب می‌شود که تلویزیون در انتخاب میهمانان خود دقت بیشتری به خرج داده و این فضا را بنوعی مدیریت کند که تعداد بیشتری از کارشناسان فوتبال به جای همیشگی‌ها بتوانند، نقطه نظرات خود را به بینندگان تلویزیونی انتقال دهند. کاری که عین ثواب خواهد بود.