کسب سه تساوی در جام جهانی افتخار نیست!

در فوتبال امروز دنیا تفکر برنده‌ای وجود دارد که تساوی را برنمی‌تابد و می‌گوید: ما بازی می‌کنیم که برنده باشیم و مربیانی که با این نوع تفکر به میدان حریفان خود می‌روند، نه تنها فوتبال را زیبا و هیجانی می‌کنند بلکه در انتقال روح جنگندگی در نزد بازیکنان خود نیز موفق‌ هستند.

از آن طرف تفکر همراه با ترس دیگری هم وجود دارد که نباختن را اصل می‌داند و می‌گوید: ما می‌رویم که نبازیم و مربی و مربیانی که با این نوع تفکر در فوتبال جولان می‌دهند نه تنها چیزی به این رشته زیبا اضافه نمی‌کنند بلکه همواره سیل انتقادات را نیز به سوی خود و تیم‌هایی که هدایت آنها را بر عهده دارند نیز روانه می‌سازند، که کارلوس کیروش یکی از آنهاست. مربی که برای نباختن از نازیبا کردن فوتبال هیچ هراسی ندارد! چرا که او در تصوراتش کسب یک امتیاز را نیز برای خود یک موفقیت بزرگ می‌داند و برای رسیدن به آن هم زمین و زمان را به هم می‌دوزد!
اینها را گفتیم تا به این واقعیت برسیم که تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ سه بازی خود را در برابر تیم‌های نیوزیلند، بلژیک و مصر مساوی کرد و سه امتیاز را نیز به دست آورد. در شرایطی که در دیدار با تیم‌های نیوزیلند و مصر اگر با تفکر بردن حریف به میدان می‌رفت بدون شک به آن دست پیدا می‌کرد.
ما در شرایطی سه بازی خود را در جام جهانی مساوی کردیم که می‌دانستیم کسب سه امتیاز اندوخته مناسبی برای صعود به مرحله حذفی بازیها نیست و کارمان را به اما اگر خواهد کشاند و جالب اینکه تجربه چنین شرایطی را هم پیش از این داشتیم. در رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۲ قطر و در شرایطی که می‌دانستیم با تساوی در مقابل آمریکا به مرحله بعد صعود خواهیم کرد، برای نباختن بازی سوم خود را شروع کردیم و سر آخر هم باختیم تا جمع امتیازات مان در همان امتیاز ۳ باقی بماند، اما تفاوت ۳ امتیاز آن جام برای ما با جام جهانی ۲۰۲۶ در این بود که ما ولز را با تمامی یارانش برده بودیم و همین باعث شده بود که به لحاظ روانی حریفان بر روی تیم فوتبال ایران حساب دیگری را باز کنند. اتفاقی که در جام جهانی ۲۰۲۶ برای ما نیفتاد و ما تا آخرین لحظه و آخرین بازی هم نگران آینده‌مان بودیم. و این نگرانی به خاطر آن سه نتیجه تساوی بود که برای به دست آوردن آن تلاش کرده و به آن هم رسیده بودیم! سه امتیازی که برای صعود قطعی، کافی نبود و اگر بپذیریم که بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران صد خود را در آن بازیها گذاشتند و سربلند از آزمون جام جهانی بیرون آمدند، در کنارش این را هم باید بپذیریم که کادر فنی تیم ملی ما در سطح بازیکنان آن تیم نبود و همین عدم تراز بودن کار دستمان داد. هرچند که دوستان بخواهند آمار، ارقام، نمودار و … را در حلق علاقمندان فوتبال کرده و ضعف خود را با آن توجیه کنند. چرا که امروز عملکرد تیم‌های موفق فوتبال دنیا را با نتایج آنها قضاوت می‌کنند و نه با بازیهایی که در مقابل حریفان خود انجام می‌دهند.
راستی تا یادمان نرفته این را هم بپرسیم که فلسفه وجودی بازیکنی بنام دنیس درگاهی در تیم ملی فوتبال ایران چه بود؟ و کادر فنی او را برای چه زمانی در اختیار گرفته بود که اهالی فوتبال نمی‌دانند!