کوتوله ها آفت توسعه
در اینکه جنگ همواره آفت دارد شکی در آن نیست. اما آفتی که مدیریت در ساختارها و فرایند ها بوجود می آورد بمراتب سهمگین تر و مخرب تر از جنگ است.
قصد ندارم در شرایطی که کشور با سایه جنگ روبروست و وحدت و انسجام بین آحاد جامعه رکن اصلی عبور از بحران می باشد، در باره ناآگاهی و ناکارآمدی برخی مدیران سخن بگویم. لیکن بعضا اتفاقاتی صورت می گیرد که باید گفت و پرسش کرد. چون سوالات بی جواب شکنندگی در فعالیت و انجام وظایف و رسالت را موجب می گردد. در استقلال که زیر مجموعه هلدینگ خلیج فارس است چرا رضا اسدی که فردی فرهیخته و در فوتبال شناخته شده است از جمع آبی پوشان بدور ازعضویت در هیات مدیره باشگاه و متعاقبا از مدیریت آکادمی استقلال کناره گرفت؟
عباس ترابیان با سابقه طولانی در عرصه مدیریت فوتبال چرا به استقلال دعوت شد و چرا در کمتر از شش ماه کنار گذاشته شد؟ در پروسه جنگ تحمیلی رمضان که همه باشگاهها و فعالیت آنها تعطیل بود(!) صدور حکم برای مدیریت آکادمی استقلال چه معنا ومفهومی داشت؟
و نکته آخر اینکه، برای بازسازی هریک از پتروشیمی های آسیب دیده که بطور متوسط ۴/۲ میلیارد دلار هزینه برآورد گردیده! تعدیل در کارکنان شرکت های مذکور که معیشت آنها در مخاطره قرار خواهد گرفت ،حائز اهمیت است یا کاهش میزان قراردادهای چند ده میلیاردی بازیکنان استقلال که مسابقه هم ندارند؟ از قدیم گفتند؛ عقل که نباشد جان در عذاب است.
برای جهش در توسعه ومدیریت در بحران لازم نیست سایه دستگاههای نظارتی و امنیتی را کم کرد، بلکه کوتوله ها از منصب های کلیدی در تمام سطوح ورزشی و غیر ورزشی، باید حذف شوند. و آنگاه است که حوزه اختیارات و ارتقای عملکرد بواسطه بخدمت گرفتن افراد شایسته ( که کنار گود نشسته اند)معنا پیدا می کند.