انتخابی، انتصابی و یا ترکیبی از هر دو!
برگزاری مجامع انتخابی فدراسیون های ورزشی، همانند برخی از سریال های ناموفق تلویزیونی یکی از موضوعات بسیار مهمی بود که در سال گذشته بدفعات وزارت ورزش را با حواشی متعددی روبرو ساخت. مجامعی که با هزاران حرف و حدیث برگزار شد! مجامعی که یا ابطال شدند، یا زمان آنها تغییر کرد و یا …
اصولا برگزاری مجامع انتخاباتی فدراسیون ها در سیستم، ورزشی که بسیاری اعتقاد دارند که هنوز لزوم انتصابی بودن مدیرانش را فریاد می زند، هرگز در سال ۱۴۰۴ به سرانجام خوبی نرسید. یعنی مجمعی نبود که بدون حرف وحدیث برگزار شده باشد. مجامعی که همواره موضوع مهندسی در آنها گوش ها را آزار داد! مجامعی که بعضأ با حضور یک کاندیدا برگزار شد و صرفأ وقت، بودجه و انرژی را از ورزش کشور گرفت. مجامعی که مسائلی در جریان برگزاری آنها اتفاق افتاد که تنها برای مخاطب علامت سوال ایجاد کرد! مجامعی که بعضأ زمان برگزاری آنها از سال ۱۴۰۴ به سال ۱۴۰۵ موکول شد! اما در همان تعداد مجامعی هم که برگزار شد، هرگز از یک اصول و رویه شفاف پیروی نشد! اینکه چرا بعضی ها نتوانستند برای حضور در برخی از مجامع به عنوان کاندیدا ثبت نام کنند، اما موارد مشابه آنها توانستند این کار را انجام دهند؟ اینکه چرا برخی از مجامعی که سرنوشت کاندیداهای آنها به مرحله دوم کشیده شد، با عجایب بسیاری همراه گشت و چراهای بسیار دیگری که می طلبید با نگاه شفاف تر و دقیق تری به آنها نگریسته شود که این کار هم این چنین انجام شد.
بدنسازی و پرورش اندام، از تغییر تاریخ تا ابطال مجمع!
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام به عنوان نخستین فدراسیونی که در سال ۱۴۰۴ ثبت نام کاندیداهای احراز پست ریاست آن به صورت آنلاین انجام شد، هرگز در آن سال رنگ آرامش را به خود ندید. فدراسیونی که اگرچه قرار بود، مجمع انتخاباتی آن در آخرین ماه سال ۱۴۰۳ برگزار شود، اما این اتفاق هرگز نیفتاد تا همه چیز به سال ۱۴۰۴ موکول شود. اما در نیمه اول سال ۱۴۰۴ هم عزمی از سوی مسئولان آن فدراسیون برای برگزاری مجمع انتخاباتی دیده نشد، تا اینکه در پایان بیست و هفتمین جلسه هیات رئیسه فدراسیون اعلام شد که مجمع انتخاباتی فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام در روز ۱۱ تیرماه برگزار خواهد شد که باز هم در این تاریخ بنا به دلایلی، مجمع برگزار نشد، تا تاریخ ۲۶ مهر ماه به عنوان تاریخ جدید برگزاری مجمع انتخاباتی از سوی سرپرست آن فدراسیون اعلام شود، که برخیها اعتقاد داشتند که این وقت کشی به خاطر آن بود تا یکی از کاندیداهای مدعی بتواند تایید صلاحیت خودش را اخذ کند که باز هم علیرغم این گذشت زمان این اتفاق نیفتاد تا مجمع انتخاباتی این فدراسیون در تاریخ ۲۶ مهر ماه و با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد در سالن فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار شود. مجمعی که ۱۵ کاندیدا برای حضور در انتخابات آن تایید صلاحیت شده بودند، که سه کاندیدای آن یا انصراف دادند و یا در مجمع حاضر نشدند تا تعداد کاندیدهای احراز پست ریاست این فدراسیون به عدد ۱۲ برسد. مجمعی که تعداد اعضای آن ۴۸ نفر اعلام شد اما تعداد آرای ریخته شده به صندوق آن ۴۹ رای بود! مجمعی که دو کاندیدای آن پس از حضور در مرحله اول انتخابات و رای نیاوردن برای مرحله دوم در نقش اصلی خود یعنی رئیس هیات ظاهر شدند و … . مجمعی که علیرغم تلاش بسیاری که عبدالمهدی نصیرزاده برای حضور در آن انجام داد اما هرگز راهی به درون آن پیدا نکرد تا رقابت در این فدراسیون بین دو کاندیدای پاورکار، یعنی مجتبی ملکی و مجید تلخابی انجام شود. رقبایی که در دور اول حد نصاب لازم را برای احراز پست ریاست فدراسیون به دست نیاورند تا کارشان به مرحله دوم کشیده شود. اما نکته جالب توجه این انتخابات آن بود که در دور اول مجتبی ملکی ۱۹ رای را به نام خود ثبت کرد و مجید تلخابی هم صاحب ۱۸ رای شد. تا کار انتخاب به مرحله دوم کشیده شود. مرحله ای که در آن ورق برگشت و مجید تلخابی با کسب ۲۸ رای در مقابل ۲۲ رای مجتبی ملکی برای مدت ۴ سال به عنوان رئیس فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام برگزیده شد. کاندیدایی که برای برنده شدن نه سفر استانی رفت. نه با تصمیم گیران و تصمیم سازان وزارت ورزش دیدار کرد و نه … اما علیرغم برگزاری این مجمع و مشخص شدن رئیس آن، وزارت ورزش و جوانان در صدور حکم فرد مجمع، آنقدر تعلل کرد تا حرف و حدیثها درباره او زیاد گوشها را نوازش دهد تا اینکه سرآخر در تاریخ ۲۰ آذر ماه، اداره کل امور مشترک فدراسیونهای ورزشی وزارت ورزش با صدور اطلاعیه ای آن انتخابات را باطل اعلام کرد تا حواشی آن فدراسیون همچنان به قوت خود باقی مانده باشد. هر چند که مجید تلخابی نظر دفتر مشترک امور فدراسیون های ورزشی وزارت ورزش را نپذیرفت و شکایت خود را به دیوان عدالت اداری برد و پس از آن هم سخت به دنبال احقاق حق و حقوق خود بوده و اعتقاد دارد که این به ظاهر مشکل ایجاد شده به زودی با رای دیوان عدالت اداری و به نفع او پایان خوشی خواهد داشت! اما باز هم علیرغم این ادعا باید ادامه ماجرای مجمع انتخاباتی فدراسیون بدنسازی را در سال ۱۴۰۵ جستجو کرد و …
جابجایی کاندیداهای کاراته با یک رای!
کاراته به روایت اهالی آن، اگر چه در مدت نزدیک به هشت ماهی که مزدا صوفی عهده دار سرپرستی آن بود، نفس راحتی کشید، اما بنابدلایلی که برای هیچکس هم مشخص نشد، عمر سرپرستی او در فدراسیون کاراته برخلاف خیلی از سرپرستان فدراسیونهای دیگر دوام زیادی نداشت و همین مسئله گمانهزنیهای بسیاری را در اطراف ورزش کشور و کاراته باعث شد.
مزدا صوفی که از همان ابتدا آمده بود تا بر اساس متنی که در بخشی از حکم او آمده بود در کاراته نماند، مجمعی که قولش را به احمد دنیامالی داده بود، در تاریخ ۲۸ تیرماه در سالن استاد فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار کرد. مجمعی که با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد برگزار شد. مجمعی که برخلاف تصور خیلیها، مزدا صوفی هیچ اصراری برای ثبت نام و حضور در آن از خود نشان نداد و از کاندیدای خاصی هم حمایت نکرد تا رقابت در این رشته واقعیتر به نظر برسد. جهت حضور در مجمع انتخابات فدراسیون کاراته ۱۳ کاندیدا تایید صلاحیت شدند که ۹ نفر آنها بنا به دلایلی قبل از شروع مجمع انصراف دادند تا کار با چهار کاندیدا ادامه پیدا کند که در میان این کاندید ها انصراف هومان عسکری و جمایت او از مسعود رهنما هم جالب توجه بود. حمایتی که بعد از مشخص شدن رئیس فدراسیون کاراته، رهنما هیچ واکنش مثبتی در قبال آن از خود نشان نداد که این هم جای تعجب داشت! در مجمع انتخاباتی فدراسیون کاراته همانطور که پیشبینی میشد رقابت اصلی بین سید حسن طباطبایی و مسعود رهنما بود، کاندیداهایی که رقابت نزدیک آنها با یکدیگر در هیچ مجمع دیگری به چشم نیامد! در مرحله اول مجمع انتخاباتی فدراسیون کاراته سید حسن طباطبایی ۲۳ رای و مسعود رهنما ۲۲ رای آورد. تعداد آرایی که به حد نصاب کافی نرسید و کار را به مرحله دوم کشاند که در این مرحله نتیجه آرا برعکس شد، و رهنما ۲۳ رای و سید حسن طباطبایی ۲۲ رای آوردند که همین تعداد یک رای بیشتر، سبب شد تا رهنما برای چهار سال رئیس فدراسیون کاراته شود. رئیسی که به اعتقاد خیلی ها روحیهاش برای سرمربیگری عالی اما برای مدیریت، نقدهای بسیاری را با خود به همراه داشته و دارد.
حکایت نجات غریق و تک کاندیدای آن!
حکایت مجمع انتخاباتی فدراسیون نژاد غریق و غواصی نیز برای خود حکایت جالب توجهی بود. رشتهای که برای احراز پست ریاست آن ۱۵ کاندیدا تایید صلاحیت شدند، اما در روز مجمع انتخاباتی آن تنها یک کاندیدا در محل مجمع حاضر شد. مجمعی که چه در حین و چه پس از برگزاری آن هیچکس نپرسید، که دلیل انصراف ۱۴ کاندیدای دیگر آن چه بوده است. و چه اتفاق یا مسئله ای باعث شده تا آنها انصراف را به حضور در محل مجمع، ترجیح دهند.
مجمع انتخاباتی فدراسیون نجات غریق و غواصی، روز ۲۲ تیرماه و با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علی نژاد و تنها با حضور یک کاندیدا برگزار شد. مجمعی که باعث شد تا مهدی حیدری از مجموع ۴۷ رای ممکن ۴۷ رای را به نام خود به ثبت برساند تا برای مدت ۴ سال دیگر رئیس آن فدراسیون باشد. در مجمع فدراسیون نجات غریق و غواصی و در ابتدای آن نماینده ای از کمیته ملی المپیک در آن حضور نداشت، اما در ادامه و با تأخیر، مهدی علینژاد خودش را به محل مجمع رساند تا مجمع این فدراسیون بدون نماینده کمیته ملی المپیک برگزار نشود.
مجمع انتخاباتی فدراسیون نجات غریق و غواصی در حقیقت این واقعیت را نشان داد که برای مجریان برگزاری مجامع در وزارت ورزش و جوانان موضوع رقابت انتخاباتی و … اهمیت چندانی ندارد، بلکه فقط هدف برگزار کردن مجامع و در پایان هم پر کردن صورت جلسه ای است که برای گزارش به این و آن باید پر شود. که این هم متاسفانه یکی از ضعفهای برگزاری مجامع انتخاباتی فدراسیون های ورزشی بوده و هست.
همیشگی ها در اسکی!
مجمع انتخاباتی فدراسیون اسکی، باز با همان همیشگیها برگزار شد. یعنی بعد از پدر (عیسی ساوه شمشکی) که نزدیک به سه دهه ریاست این فدراسیون را بر عهده داشت حالا نوبت به پسر (بهرام ساوه شمشکی) رسیده بود تا بعد از مسئولیتهایی که در ادوار مختلف در این فدراسیون داشت، حالا ریاست آن را نیز تجربه کند، که این اتفاق هم افتاد. اتفاقی که بدون هیچ شک و شبهه ای در ترسیم آن نقش حمایتی کاوه صدقی یک نقش غیر قابل انکار بود.
برای حضور در مجمع انتخاباتی فدراسیون اسکی، برخلاف خیلی از فدراسیون های دیگر که اعضای کاندیدای آن دو رقمی بودند، تنها ۴ نفر برای تصدی پست ریاست آن ثبت نام کردند، که دو نفر از آنها هم در روز موعود به محل مجمع نیامدند و یک نفر هم انصراف داد تا داستان فدراسیون نجات غریق و غواصی یعنی حضور تنها یک کاندیدا برای مجمع بنوعی اتفاق بیفتد. اما تفاوت مجمع انتخاباتی این دو فدراسیون در نحوه اخذ آرای کاندیداهای آن بود. یعنی در اسکی، بهرام ساوه شمشکی به عنوان تک کاندیدا از مجموع ۳۸ رای ممکن ۳۸ رای را نیاورد، بلکه ۳۴ رای را به خود اختصاص داد و سه رای اعضای مجمع هم سفید و یک رای هم باطله اعلام شد که نشان میداد که برخی از اعضای مجمع این شهامت را داشته اند که بر خلاف اعتقادات شان عمل نکرده و رای واقعی خودشان را به صندوق بیندازند، که این موضوع ارزش و اهمیت کار آن سه نفر عضو مجمع را بیشتر نشان داد! در مجمع انتخاباتی فدراسیون اسکی به مانند بسیاری از مجامع دیگر، سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد به عنوان رئیس مجمع و نماینده کمیته ملی المپیک حضور داشتند.
ویراژ وزارت ورزش بر روی برخی از کاندیداهای اتومبیلرانی و موتورسواری!
اینکه چرا وزارت ورزش و جوانان به حضور زنده یاد مهدی مبینی و مازیار ناظمی در جمع کاندیداهای حاضر در مجمع فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری روی خوش نشان نداد، هنوز هم جای سوال بسیاری را برای علاقهمندان به ورزش باقی گذاشته است. مجمعی که سید محمد شروین اسبقیان رئیس آن بود. اما این بار و در این مجمع به جای مهدی علینژاد، غلامرضا نوروزی نایب رئیس کمیته ملی المپیک این فرصت را پیدا کرد تا به عنوان نماینده این کمیته در مجمع حضور داشته باشد. مجمعی که در روز ۶ مرداد ماه و در سالن فارسی آکادمی ملی المپیک و همراه با حرف و حدیثهای بسیاری برگزار شد. در مجمع انتخاباتی فدراسیون اتومبیلرانی و موتور سواری محمدرضا پازندمهر با ۲۸ رای از ۴۸ رای ممکن و تقریباً با یک رای نسبتا پایین به ریاست این فدراسیون برگزیده شد. مجمعی که شش کاندیدا برای حضور در آن ثبت نام کرده بودند، که قبل از برگزاری آن یکی از آنها از حضور در مجمع انصراف و دومی هم اصلا به محل مجمع نیامد تا انتخابات این فدراسیون با چهار کاندیدا برگزار شود. کاندیداهایی که در بین آنها مهران همتیان، علیرغم اقبالی که به او نشان داده نشد ۱۸ رای آورد تا ثابت کرده باشد که جامعه اتومبیلرانی و موتور سواری قرار است با دو تفکر خاص فعالیتهایش را به پیش ببرد!
جای خالی (خلیلی) در مجمع انتخاباتی فدراسیون سوارکاری!
قصه سوارکاری، قصه پر غصهای بود که متاسفانه آنطور که باید و شاید به اهمیت آن توجهی نشان داده نشد. هر چند که خیلیها اعتقاد دارند، نجابت و تواضع مسعود خلیلی هم در این نحوه برخورد مسئولان، با این رشته ورزشی چندان بی تاثیر نبوده است. اگر چه بر اساس اعلام قبلی، مجمع فدراسیون سوارکاری روز پنج آذر ماه و با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد در سالن فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار شد اما تا ۲۴ ساعت قبل از آن، وضعیت نهایی کاندیداهای تایید صلاحیت شده آن مشخص نبود! فدراسیونی که قرار بود پس از سه سال بلاتکلیفی، سومین مجمع انتخاباتی خود را برگزار کند! مجمعی که قبل از برگزاری آن دبیرش اعلام کرد که از هفت کاندیدای تایید صلاحیت شده، تنها وضعیت مسعود خلیلی برای حضور در مجمع مشخص نیست که این به معنای جلوگیری از حضور مدعی اصلی انتخابات سوارکاری در مجمع آن بود. هرچند که همین ابهام، تعداد کاندیداهای این فدراسیون را نیز به عدد شش تقلیل می داد، که باز از این جمع دو کاندیدا انصراف دادند تا مجمع با چهار کاندیدا برگزار شود. که همانطور هم که پیش بینی می شد، مدعیان اصلی آن محمد کاظمیان و محمود حیدری بودند. تا رقابتی شبیه آنچه که در کاراته اتفاق افتاده بود را در بین خود رقم بزنند. که دست بر قضا چنین هم شد. تا جایی که در دور اول مجمع انتخاباتی فدراسیون سوارکاری محمد کاظمیان ۲۱ رای و محمود حیدری هم ۱۸ رای را تصاحب کردند تا کار به دور دوم کشیده شود که در این مرحله ورق به طور ناگهانی برگشت و حیدری صاحب ۲۶ رای شد و محمد کاظمیان هم توانست تعداد آرای خود را به عدد ۲۳ برساند تا جمع این دو تعداد اعضای مجمع را نشان داده باشد. هرچند که بعد از مجمع انتخاباتی فدراسیون سوارکاری شنیده شد که مسعود خلیلی شکایت خود را به دیوان عدالت اداری برده و به انتظار صدور رای آن نشسته است. رای که جامعه سوارکاری به نوعی بیشتر از مسعود خلیلی به دنبال صدور آن است.
تک کاندیدا برای روئینگ،
یکی از فدراسیونهایی که بعد از حضور احمد دنیامالی به عنوان وزیر ورزش و جوانان به جمع فدراسیونهای ورزشی اضافه شد، فدراسیون روئینگ بود. رشتهای که بدون هیچ توجیه خاصی، دوستان آن را از دل فدراسیون قایقرانی بیرون آورده و به محسن شادی دادند. که از همان ابتدای امر هم مشخص بود که شادی برای ریاست بر این فدراسیون آمده است. که این اتفاق هم در مجمع انتخاباتی روز ۱۶ آذر ماه افتاد. مجمعی که پیش از آن محسن شادی زمان برگزاری آن را تا پایان مهرماه وعده داده بود، اما وزارت ورزش و جوانان مجمع را با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد در روز ۶ آذر ماه در سالن فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار کرد.
مجمعی که مانند برخی از مجامع دیگر تنها یک کاندیدا داشت و چنین هم بود که همان تک کاندیدا نیز انتخاب شود. برای برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون روئینگ تعداد اعضای مجمع ۴۱ نفر اعلام شده بود که این تعداد در روز مجمع به عدد ۳۸ عضو رسید. اعضایی که عین ۳۸ رای خود را به محسن شادی داد تا فدراسیونی که برای نخستین بار در ساختار ورزشی ایران ایجاد شده بود، رئیس خود را بشناسد. رئیسی که از حمایت صددرصدی وزارت ورزش و جوانان نیز برخوردار بوده و همین حمایت نیز انتظارها را از او صد چندان کرده است.
ورق در مجمع انتخاباتی فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی چگونه برگشت؟
در مجمع انتخاباتی فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی اتفاقاتی افتاد که برای خیلیها جالب توجه بود. مجمعی که پس از کش و قوسهای فراوان در تاریخ ۸ دی ماه و برخلاف فدراسیونهای دیگر، این بار به ریاست حسین سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و با حضور ۴۷ عضو مجمع و مهدی علینژاد به عنوان نماینده کمیته ملی المپیک برگزار شد. مجمعی که برای حضور در آن ۱۰ کاندیدا تایید صلاحیت شده بودند، که دو نفر از آنها قبل از آغاز پروسه انتخابات انصراف دادند تا تعداد کاندیداهای نهایی به عدد ۸ برسد. مجمعی که رئیس آن قبل از آغاز فرایند رای گیری، رای خود را به صندوق انداخت و مجمع را ترک کرد. اما شرایط چنان رقم خورد که او یک بار دیگر هم به محل برگزاری مجمع برگشت تا رای دوم خود را نیز به داخل صندوق بیندازد. چرا که در مرحله اول این مجمع مصطفی افشاری ۲۱ رای آورد و بعد از او هم رضا نوری ۱۰ رای و ابراهیم علیدوست ۸ رای را به نام خود به ثبت رساندند تا کار به مرحله دوم کشیده شود. اما در این مرحله اگرچه پیشبینی میشد که با توجه به شرایط مرحله اول رای افشاری بیشتر باشد، اما در میان ناباوری این اتفاق هرگز نیفتاد! چرا که در مرحله دوم تعداد آرای رضا نوری از ۱۰ به ۲۷ رای، از ۴۷ رای ممکن افزایش یافت و تعداد رای های افشاری هم از ۲۱ رای به ۲۰ رای تقلیل یافت تا معنای امید در این مجمع نمود عینی پیدا کرده باشد.
مجمع آرام فدراسیون زورخانهای و پهلوانی
مجمع انتخاباتی فدراسیون زورخانهای و کشتی پهلوانی یکی از آن دست مجامعی بود که بدون سر و صدا و با آرامش کامل برگزار شد. مجمعی که روز پنجم مهرماه و با حضور سید محمد شروین اسبقیان و مهدی علینژاد در سالن فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار و همانطور هم که از قبل پیشبینی میشد در آن مجمع، مهرعلی باران چشمه از مجموع ۵۰ رای ممکن ۴۹ رای را به خود اختصاص داد و برای دومین بار پیاپی بر روی صندلی ریاست این فدراسیون نشست. اما آنچه که در جریان مجمع انتخاباتی این فدراسیون نمود بیشتری داشت، جرات و جسارت امیر عرب به عنوان کاندیدا بود. کاندیدایی که شجاعانه وارد کارزار انتخاباتی این فدراسیون شد و یک رای هم به نام خود به ثبت رساند.