قدرت چانه زنی و دیپلماسی ورزش در پایین ترین سطح ممکن!

چرا عربستان می‌تواند، اما ما نمی‌توانیم!؟

چند روزی است که عربستان سعودی و نیروهای یمن درگیر یک جنگ تمام‌ عیار شده اند. از سویی حملات موشکی، زمینی و هوایی ادامه دارد و از سوی دیگز شرایط امنیتی منطقه کاملاً بحرانی است. اما چرا خبری از تعلیق فوتبال عربستان نیست؟
چرا کنفدراسیون فوتبال آسیا( AFC) حق میزبانی را از تیم‌های عربستانی نگرفته است؟ در مقابل، به محض اینکه دشمن تروریست به کشور ما حمله نظامی کرد، یکی از نخستین واکنش‌های AFC این بود که حق میزبانی مسابقات فوتبال را از تیم‌های ایرانی سلب کرد!
اگر جنگ و ناامنی معیار تصمیم‌گیری AFC است، پس چرا این معیار برای همه یکسان اجرا نمی‌شود؟ اگر امنیت ملاک است، امنیت عربستان در شرایط جنگی چگونه تأمین شده که فوتبال و میزبانی اش می‌تواند ادامه پیدا کند، اما ایران حتی از حق میزبانی محروم می‌شود؟
پرسش اصلی این است؛
واقعاً ما در AFC چه کار می‌کنیم؟
چرا آنها می‌توانند و ما نمی‌توانیم؟
مسئله فقط فوتبال نیست. مسئله قدرت چانه‌زنی، دیپلماسی ورزشی و جایگاه ایران در فوتبال آسیاست. وقتی تصمیمی علیه فوتبال ما گرفته می‌شود، آیا فدراسیون فوتبال ما فقط نظاره‌گر است یا واقعاً برای دفاع از حق میزبانی و منافع باشگاه‌های ایرانی در AFC می‌جنگد؟ و یا اگر جنگیدیم و اقدام مؤثری داشتیم کجا بوده که ما بی اطلاع هستیم !؟
اگر تفاوتی هم وجود دارد، و یا در این امر ناتوان هستیم مسئولان فوتبال ما باید شفاف بگویند که دلیل این تفاوت و یا ناتوانی دقیقاً چه چیزی است!؟

https://vvarzesh.ir/?p=20222

دیدگاه خود را بنویسید