ناگویا هم رسید، اما خبری نرسید!
علیرغم عملکرد مثبت برخی از سرپرستان بانو و آقای شاغل در پستهای مدیریتی وزارت ورزش و جوانان و گذشت ماهها از حضور آنان در مسئولیتهای محوله، متاسفانه هنوز تکلیف آنها مشخص نیست! سرپرستانی که با گذشت زمان حالا دیگر به طور طبیعی، نه آن انگیزه گذشته را دارند و نه امیدی به آیندهای که همه چیز آن برایشان مبهم است! از سوی دیگر تداوم حضور بازنشستگان در برخی پستها و سمتهای مدیریتی در شرایطی که نیروهای با تجربه و توانمند شاغل، همچنان در انتظار تعیین تکلیف هستند قابل تامل است. هرچند که گویی قرار نیست هیچ اتفاقی نه برای سرپرستان و نه برای نیروهای با تجربه و توانمند رخ دهد و این در شرایطی است که مدتهاست جامعه ورزش در انتظار تغییراتی است که یقین دارند به همراه خود تحول را نیز در ورزش کشور سببساز خواهند شد. اتفاقی که خیلی ها دوست داشتند که تا قبل از بازیهای آسیایی ناگویا رخ دهد که این اتفاق نیفتاد و شوربختانه متعاقب آن نیز بازی های پاراسیایی، جوانان داکار و … از گرد راه خواهند رسید و باز این پروسه مهم به دست مرور زمان سپرده خواهد شد و باز این معنایش این خواهد بود.
«روز از نو و روزی از نو»