مجموعه مقصرین حذف تیم فوتبال امید

تیم فوتبال امید ایران در ناگویا نتیجه دلخواه را نگرفت و در همان مرحله گروهی بازیها سوم و متعاقب آن هم حذف شد تا سریال ناکامی‌های فوتبال ایران به نوعی کامل شود! تیمی که الحق و الانصاف اگر نتیجه نگرفت نباید تمام گناه آن را به گردن حسین عبدی سرمربی آن انداخت، هر چند که اعتقاد داشته و داریم که او نیز به سهم خود مقصر است!

بپذیریم که این عدم موفقیت، در شرایطی برای تیم فوتبال امید ایران رقم خورد که شاید بتوان گفت، مجموعه فوتبال ایران هم در آن نقش داشتند. همانهایی که نه توصیه های احمد دنیامالی وزیر ورزش و جوانان و نه حرف های مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال را در خصوص همراهی همه جانبه باشگاه ها را با تیم فوتبال امید جدی نگرفتند تا این حادثه تلخ، یعنی حذف تیم فوتبال امید ایران اتفاق بیفتد. البته برخی از مدیران باشگاه‌های لیگ برتری فوتبال هم بدلیل ندادن بموقع بازیکنان خود، در این عدم نتیجه‌گیری نقش داشتند. همآنهایی که یا بازیکنان خود را ندادند و یا اگر هم دادند. دیر این کار انجام گرفت تا آن هماهنگی های لازم، بین بازیکنان امید به وجود نیآید.
کادر فنی همراه حسین عبدی هم علیرغم اسم و رسمی که از آن برخوردار بودند، همانند کادر فنی تیم ملی که کمک لازم را به امیر قلعه در جام جهانی نکردند، آنها هم نتوانستند کمک حال خوبی برای حسین عبدی باشند و …همه این موارد در کنار بی‌انگیزگی برخی از بازیکنان تیم فوتبال امید هم باعث شد تا آن اتفاقی که قرار بود برای امیدها بیفتد، نیفتد که البته این موضوع از قبل هم قابل پیش‌بینی بود! اما چنین به نظر می‌رسد که در این راه، برخی از مقصران اصلی ماجرا برای آنکه نگاه‌های معنادار جامعه ورزش و فوتبال را از روی خود بردارند، بهترین راه چاره را در سوزاندن حسین عبدی دیدند. که بدون شک نه برای فوتبال ایران اتفاق خوبی است و نه برای فدراسیون فوتبال که متاسفانه برای برخی از مربیانش امنیت شغلی لازم تعریف نشده است.