ورزش؛ ۱۰۰ گام جلوتر از مسئولین خود!
سرآغاز، هفته تربیتبدنی و ورزش بر خانواده بزرگ ورزش ایران مبارک و خجسته باد.
درود و سلام بر مردان و زنانی که با عشق، علاقه و تعهد برای توسعه ورزش در این سرزمین تلاش کردند و خشتبهخشت، بنای ورزش ایران را بالا بردند تا امروز به این نقطه برسیم.
آن ورزشکارانی که امروز بر سکوهای قهرمانی میایستند و مدالهای رنگارنگ بر گردن میآویزند، باید بدانند از نردبانی بالا میروند که پلههای آن با عرق جبین، تلاش بیوقفه و از خودگذشتگی نسلهایی ساخته شده است که شاید نام شان کمتر شنیده شده باشد، اما سهمی انکارناپذیر در شکلگیری ورزش امروز ایران دارند.
پیش از آنکه امروز از قهرمانیها سخن بگوئیم، باید به یاد بیاوریم که چه کسانی راه را هموار کردند؛ مربیانی که با کمترین امکانات، استعدادها را پرورش دادند، مدیرانی که برای ساخت یک سالن و زمین ورزشی جنگیدند، معلمانی که عشق به تحرک و تندرستی را در دل دانشآموزان کاشتند و پیشکسوتانی که عمر و جوانی خود را پای اعتلای ورزش گذاشتند.
ورزش ایران تنها حاصل مدالها و افتخارات امروز نیست؛ تاریخ ورزش ما روایت رنجها، امیدها، محرومیتها و تلاش انسانهایی است که گاهی بدون چشمداشت و تنها از سر علاقه، چراغ ورزش را روشن نگه داشتند.
در این میان، نباید فراموش کنیم که ورزش فقط قهرمانی و حضور در میادین بینالمللی نیست. ورزش پیش از هر چیز، ابزاری برای سلامت جامعه، نشاط خانوادهها، تربیت نسل جوان، تقویت همبستگی اجتماعی و ایجاد امید در زندگی مردم است. اگر قرار است از توسعه ورزش سخن بگوئیم، باید به همان اندازه که برای قهرمانان و مدالآوران ارزش قائلیم، برای ورزش همگانی، ورزش کارگری، ورزش روستایی، ورزش دانشآموزی و فراهمکردن امکان فعالیت بدنی برای همه اقشار جامعه نیز اهمیت قائل شویم.
هفته تربیتبدنی فرصتی است برای قدردانی از همه کسانی که در این مسیر قدم برداشتهاند؛ از قهرمانان نامآور تا ورزشکاران گمنام، از مربیان دلسوز تا داوران پرتلاش، از پیشکسوتان پرافتخار تا نیروهایی که در گوشهوکنار کشور، بیهیاهو برای زنده نگهداشتن ورزش تلاش میکنند.
در کنار این قدردانی، باید به آینده نیز بیندیشیم. توسعه ورزش نیازمند برنامهریزی، مدیریت کارآمد، امکانات عادلانه و توجه جدی به استعدادهایی است که شاید در مناطق محروم و دورافتاده کشور، در انتظار فرصتی برای شکوفایی باشند. هیچ استعدادی نباید به دلیل نداشتن امکانات، از مسیر پیشرفت بازبماند و هیچ خانوادهای نباید به علت محدودیتهای اقتصادی، از حق بهرهمندی از ورزش و تندرستی محروم شود.
بیائیم در این هفته، ضمن پاسداشت تلاشهای گذشته، قدر سرمایههای انسانی ورزش را بیشتر بدانیم، پیشکسوتان را فراموش نکنیم، از تجربه آنان بهره بگیریم و برای ساختن آیندهای بهتر، دست در دست یکدیگر بگذاریم.
هفته تربیتبدنی و ورزش بر همه تلاشگران، قهرمانان، مربیان، پیشکسوتان و دوستداران ورزش ایران مبارک باد. به امید روزی که ورزش، نه یک فرصت محدود برای عدهای خاص، بلکه حقی در دسترس برای همه مردم ایران باشد.