ای آرزو گم گشته میهمان کیستی؟
در آئین تجلیل از مفاخر ورزشی ایران از نادر لطیفی، غلامحسین نوریان؛ حسن روشن، حسین فرکی و جواد الله وردی بهترین های ادوار گذشته فوتبال ایران، اکبر حیدری و رحیم علی آبادی قهر مانان اسبق کشتی جهان، ولی اله صالح نیا قهرمان اسبق پنچ گانه ایران، مسعود صالحیه ملی پوش پیشین والیبال، تیمسار مرادیان و امیر مجد آرا، سلمان حسام, غلامحسن نهرودی همایون اردلان، مجید ندیری مدیر سابق رادیو ورزش، محمدرضا تهرانی، جعفر تبریزی، جمشید حمیدی و … تحلیل شد. در این آئین نوستالژیک ابتدا اهالی فوتبال و آقاولی کرد و عمو صالح در محل حاضر شدند. نفراتی که با عصا آمده بودند تا نشان از دیروز پر فخر والیبال و دوستی های عمیق قهرمانان رشته های مختلف داشته باشند. اما گلایه حق وردی از مسوولان ورزش این بود که بزرگان پر افتخار ورزش نباید از یاد بروند.
جواد الله وردی ملی پوش اسبق تیم ملی فوتبال در حالی که عصا در دست داشت از اینکه در این سن و سال و با کوله باری از افتخارات باید در گرمدره زندگی کند ملول بود! ولی اله صالح نیا استاد دانشگاه هم از ظلمی که در ورزش به او شده و ملاحظه هزاران ساعت، کلاس آموزشی در فدراسیون‌ها و صدها دانشجویی که به جامعه تحویل داده است را نکرده اند، گفت و از دستوری که صادر شد تا کارعلمی به او ندهند ودر حال حاضر اجاره نشین و پسرانش هم با وجود تحصیلات عالیه بیکارند! گله کرد. در ادامه سعید حق وردی از اینکه بیش از ۲۰۰ نفر اضافی را به ناگویا ژاپن برده اند، اما افتخارآفرینانی که پرچم ایران را در دنیا به اهتزاز در آورده اند را به دست فراموشی سپرده اند، شکوه داشت و سرآخر هم غلامحسین نوریان ستاره پیشین تیم ملی فوتبال ایران تصنیف آرزوی گم شده را خواند و …
وی با صدای حزن انگیز در ادامه این قطعه را هم خواند:
بردی از یادم با یادت شادم ….
در این مراسم که تحت عنوان یادواره قهر مان فقید جهان عبداله موحد برگزار شد یاد و خاطره حسن کرد کاپیتان گذشته تیم ملی والیبال ایران نیز گرامی داشته شد.
ای آرزوی گم گشته میهمان کیستی؟پرسشی که پاسخی ندارد چون کجا دانند حال ما سبکبالان ساحل ها ….!