برای چه باید تیم ملی ما به آمریکا برود؟

بیش از سه ماه است که می گویم حضور ما در جام جهانی چه معنایی دارد؟ کشوری که در آن رهبر نظامی یا رئیس جمهور شیطان صفتی مانند ترامپ دارد که قائد بزرگ امت، دانشمندان، مردم بی‌گناه و بچه‌های بی‌پشت و پناه مدارس ما را به شهادت رساند و حتی به بیمارستان‌های ما هم رحم نکرد، این چه غیرت و تعصبی خواهد بود که ما به کشور آمریکا برویم و مسابقه فوتبال بدهیم. به آمریکا برویم که چه چیزی عاید ما بشود؟ اگر نگاهی تجاری هم داشته باشیم یک تاجر وقتی می‌خواهد تجارتی را انجام بدهد به منافع و ضررهای آن هم نگاه می‌کند! ما چه تاجری بودیم که تیم را برای جام جهانی آماده می‌کردیم و از سوی دیگر به جای اینکه دیپلماسی ورزش را فعال کنیم مسیر دیگری را رفتیم!

جیانی اینفانتینو رئیس فیفا خودش یک پای همه این مصیبت هاست. او رئیس جمهور خبیث آمریکا را می‌آورد و جایزه صلح من درآوردی به او می‌دهد! و در عین حال هم جامعه ورزشی جهان هم سکوت مرگبار اختیار می کند. آیا واقعاً ارزش دارد که ما بگوئیم، می‌خواهیم سرود ملی مان را در قلب آمریکا بخوانیم؟ ما چه نیازی داریم که بخواهیم به آمریکا برویم؟ اگر آمریکا بخواهد تمام دنیا را هم به ما بدهد یک تار موی شهدای ما هم نمی‌شود. برویم آمریکا مسابقه بدهیم که چه شود؟ منفعت این حضور برای کیست؟ قطعاً منفعت آن برای کسانی خواهد بود که می‌خواهند ویترین افتخارات خودشان را تکمیل کنند. بدون شک منفعت آن برای بازیکنان، سرمربی و اعضای کادر فنی خواهد بود که می‌خواهند مبلغ خودشان را برای بعد از جام جهانی بالا ببرند. فقط منفعتش برای اینهاست! و برای کس دیگری نیست! توجیه منطقی عدم حضور تیم ملی ما در جام جهانی هم این باید باشد که آمریکا کشور متخاصم است و دلیلی ندارد که ما برای بازی کردن به کشور متخاصم برویم. مگر در سال ۱۹۸۰ میلادی که شوروی به افغانستان حمله کرد و در همان سال هم ما مسابقات المپیک ۱۹۸۰ را تحریم کردیم چه اتفاقی افتاد؟ اصلا مگر اهمیت جام جهانی بیشتر از المپیک است؟