چرا انصراف یکطرفه به نفع ما نیست؟
در چند روز گذشته شاهد تحلیل های متفاوت و نظریات مختلفی از سوی کارشناسان و اهالی رسانه در خصوص لزوم حضور یا عدم حضور در جام جهانی بودیم.
برای واکاوی درست مسائل پیش رو بجاست از منظر حقوقی و قوانین فیفا هم این موضوعات را زیر ذره بین برده و با رصد همه جانبه، تصمیمات نهایی را بگیریم. طبیعی است در نهایت تصمیم با مسئولان عالی رتبه نظام است که رای به حضور یا عدم حضور تیم ملی به جام جهانی بدهند و…
بی تردید برای اعزام تیم ملی به امریکا،با مشکلات جورواجور و محدودیت هایی خاص روبرو خواهیم شد. حتی در خصوص اسکان و تمرینات روزانه تیم ملی جهت آماده سازی و در کوران سه مسابقه هم با مشکلات و چالش هایی مواجه خواهیم شد. باید تمام جوانب را سنجید و با عملیات منسجم و مطمح نظر قرار دادن سناریوهای متفاوت در امریکا حاضر شد.
این یک سوی ماجرا است که لزوما باید ملاحظات کلی از شرایط اعزام تیم داشته باشیم.
در کنار آن باید هزینه ها و بازخورد عدم اعزام یکطرفه تیم را هم زیر نظر داشته باشیم.
این وظیفه مهم وخطیر به عهده مسئولان و متولیان امور حقوقی و بین الملل وزارت ورزش و وکلای حقوقی فدراسیون فوتبال است که این موارد را به مسئولان بالادستی منتقل کنند.
به لحاظ قوانین حقوقی اگر تیم ما یکطرفه مسابقات را به لحاط عناد و دشمنی میزبان تحریم کند،علی القاعده با محرومیت ها و جرائمی روبرو خواهد شد.
برای مثال اگر تا فاصله سی روزتا اولین مسابقه تیم ما اعلام انصراف کند،باید ۲۵۰ هزار فرانک سوییس جریمه نقدی بپردازد. اگر این اعلام کمتر از سی روز تا اولین مسابقه باشد،۵۰۰ هزار فرانک سوییس جریمه به ما تعلق می گیرد.
جدا از این جرائم ،می تواند محرومیت های تعلیقی دیگری شامل هزینه های میزبان و حتی تیمهایی که ما با آنها رقابت داریم مشمول تیم ما شود. این یک سوی قضیه است و در مراحل بعدی هم باید منتظر محرومیت های دیگری باشیم.بنابراین به بهانه مشکل آفرینی امریکا به مصلحت نیست که یکطرفه رای به نرفتن بدهیم. باید توپ را در زمین دشمن انداخت و در پی بهره برداری تبلیغاتی بعدی بود. مجددا تاکید می کنم، شک نباید کرد که میزبان به لطایف الحیل برای ما مشکلاتی در فضای ورزشگاه،محل اسکان تیم و حتی عدم صدور روادید برای تعدادی از کادر مربیان ایجاد خواهد کرد. در عرصه تبلیغاتی و میدانی هم از تمام توان خود بهره خواهد برد،تا برای تیم ما چالش جدی ایجاد کند( به این بهانه و مشکل آفرینی طرف مقابل نباید میدان را خالی کنیم).
به لحاظ فنی اگر چه تیم ما تدارک درست و بازیهای خودشناسی نداشته،اما تعصب و غیرت بازیکنان در سختی ها و مشکلات را باور داریم. رجا واثق داریم که این لجاجت ها و ایجاد محدودیت های دشمن لجوج ،باعث انسجام و اتحاد بازیکنان و کادر فنی خواهد شد و…
اما اگر تیم ما آماده حضور در مسابقات باشد و برای صدور روادید اقدام کند و میزبان به دلایل مختلف از انجام امور طفره رفته و مانع از حضور ایران در جام جهانی شود ،آنگاه توپ در زمین آنها است و جدا از توفیق در عرصه میدان و حوزه سیاست و دیپلماسی ورزشی برگ برنده دیگری در اختیار ما قرار خواهد گرفت .شاید در تاریخ سابقه نداشته که میزبان تا بدین حد با حضور یک تیم مقابله کند.آن هم تیمی که در مستطیل سبز و در زمین مسابقه نتایجی شگرف گرفته و با بالاترین امتیاز به جمع حاضرین در بزرگترین رویداد ورزشی جهان پیوسته است.
موضوع دیگری که باید بدان اشاره داشت،لزوم طرح دعوی حقوقی در باره اقدام سخیف کشور کانادا و برخورد نادرست با رئیس فدراسیون فوتبال ایران و همراهان اوست. در این ارتباط باید بفوریت اقدام قانونی و حقوقی انجام داد و دستور موقت گرفت. در مرحله بعدی می توان کلیه خسارت های وارده و ناشی از عدم همکاری طرف مقابل را مطالبه کرد. بنابراین نباید به عذرخواهی خشک وخالی اینفانتینو دلخوش بود و از اقدام حقوقی غافل شد.