تاخت و تاز بازیکنان عاریه ای در والیبال آسیا!
سرانجام مسابقات والیبال باشگاههای آسیا به پایان رسید و تیم اندونزی با بال یک آفریقایی به پرواز در آمد و کاپ قهرمانی را در دست گرفت.
نوموری کیتا اهل مالی یک تنه یک تیم بود و چنان به توپ ضربه می زد که جای هیچ دفاعی نبود. البته فولاد سیرجان ایرانیان نیز نیکولف بلعاری را داشت، اما با بساطی که فدراسیون جهانی برای قاره ها پهن کرده است، کشور ها و باشگاههایی چون تیم های مختلف زاپن و چین که در طول فصل سرمایه گذاری می کنند وستارگان را به صورت دراز مدت به خدمت می گیرند، مغلوب بازیکنان عاریه ای، مانند سیسی جاکارتا می شوند و این امر در کوتاه مدت موجب هیجان کادر و سودجویی والی ورد (بخوان عوامل فدراسیون جهانی)می شود. اما همین موضوع باعث دلسردی باشگاهها هم می شود. باشگاه هایی که یکسال هزینه می کنند تا بازیکنان جوان خود را در کنار فوق ستاره ها رشد دهند.
تعجب می کنیم که کنفدراسیون والیبال آسیا هم دست بسته در اختیار والی ورد قرار می گیرد و تا حد یک مجری تنزل پیدا می کند.
متاسفانه از زمانی که والیبال آسیا از مدیریت ژاپنی ها خارج شده است، ضعف همه جانبه، این ورزش زیبا و پرهیجان را احاطه کرده است و بسیاری از فدراسیونهای ملی هم نقش دکوری یافته و دلشان را به داشتن یک کرسی بدون اثر خوش ساخته اند. به والیبال آسیای مرکزی نگاه کنید، افرادی حاکمشده اند که روزگاری آدم های درجه اول والیبال قارهکهن محسوب نمی شدند.
البته باشگاهای اروپا هم در صدد گلچین ستارگان برای خود هستند. و این اتفاق هم دارد برای طولانی مدت می افتد، نه مانند قاره آسیا که متاسفانه محل تاخت و تاز بازیکنان قرضی و عاریه ای شده اند.
باید فکری در این باره کرد و اجازه نداد که والیبال آسیا به بال ماسکه تبدیل شود.
تیم رویایی دومین دوره لیگ قهرمانان والیبال باشگاههای آسیا
بهترین پاسور: علی رمضانی
بهترین دریافتکنندگان: پوریا حسینخانزاده و الکساندر نیکولوف
بهترین مدافعان میانی: روبرتلندی سیمون و گومیلار
بهترین قطر پاسور: نوموری کیتا
بهترین لیبرو: کازیوکی تاکاهاشی
ارزشمندترین بازیکن: نوموری کیتا