تیم امید را قربانی نکنید
حدود چهل واندی سال است که در باره نحوه تدارک و اعزام تیم امید، یک جور و یک شکل می نویسیم.
این دوره تسلسل و تکرار برنامه های غلط، حقیقتا آزار دهنده شده است.
فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ این بار برخلاف همیشه برای تیم امید سنگ تمام نگذاشته و مانند غریبه ها و بچه های سر راهی با آینده سازان کشور برخورد کرده اند.
تیم امید فوتبال ایران روز ۲۵ شهریور در بازیهای آسیایی ناگویا با امارات بازی دارد. بعد از آن هم امیدها با چین و کره شمالی مصاف سختی خواهند داشت. جالب اینکه سازمان لیگ هم تا ۲۳ شهریور برنامه لیگ را اعلامکرده است. از سوی دیگر رقابتهای لیگ نخبگان و لیگ ۲ آسیا هم از ۲۳ شهریور آغاز خواهدشد.
تداخل این برنامه های فشرده و غلط، جایی برای اردوی تدارکاتی فیلیپین و آماده سازی درست تیم امید باقی نمی گذارد. اعزام تیم نصفه و نیمه به بازیهای آسیایی را باید به مثابه قربانگاه تلقی کرد! در واقع با این نوع چیدمان غلط در مسابقات لیگ و بی توجهی فدراسیون وسازمان لیگ به تیم امید، عملا دست حسین عبدی ودستیارانش را در پوست گردو گذاشته اند!! در جامجهانی، تیم ملی ما در زمره پیرترین تیم های مسابقات جای گرفت. همگان از معدل سنی تیم انتقاد کردیم و لزوم جوانگرایی از سوی قلعه نویی را به او یادآور شدیم.
وقتی نسبت به تیم امید و آینده سازان کشور تا بدین حد بی توجهی می کنیم و از تدارک اولیه آنها هم دریغ می نمائیم، چگونه از سرمربی تیم ملی بزرگسالان جوانگرایی را مطالبه می کنیم؟
بارهاگفته ایم و نوشته ایم که از این فدراسیون آبی گرم نمی شود.
نگاهی به اوضاع اسفبار تیمهای نوجوانان و جوانان در آسیا و ناکامی بیش از نیم قرن تیم امید در رسیدن به المپیک،گویای بی برنامگی محض در حوزه فوتبال است.
نمونه بارز این مدیریت غلط و هرکی، هرکی، برگزاری بازیهای سه جانبه بود. در این بازیهای من در آوردی چادرملو اول شد، اما گل گهر به AFC معرفی شد!! در باره تیم امید و تدارک آن هم از فدراسیون نمی توان توقع زیادی داشت. اینها قدمی در این زمینه برنمی دارند. بنابراین انتظار می رود کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش بفوریت مداخله کنند.
اعزام تیم ضعیف و بدون بازیکنان تاثیرگذار و تدارک ضعیف در شان ورزش ما نیست!
فرصت زیادی باقی نیست، اگر مداخله جدی وفوری نداشته باشید،فردا باید حسرت بخوریم و ناامیدی را در تیمهای پایه شاهد و ناظر باشیم.