سرپرستان بلاتکلیفی که دیگر از آن انگیزه اولیه فاصله گرفته اند!

گویا مدیران تصمیم گیر و تصمیم ساز ورزش کشور به آن اندازه برای خود مشغله و دردسر ایجاد کرده اند که به نوعی از اصل کار خود دور شده اند! مدیران و مسئولانی که همواره برای خود دشمنان فرضی تراشیده اند، تا کارهای اصلی شان به نوعی تحت تاثیر کارهای فرعی و بی فایده فراموش شود!
موضوع سرپرستی یکی از آن ده ها مسائل و مشکلاتی است که مسئولان وزارت ورزش و جوانان گویا برای خروج از آن هنوز راه چاره‌ای را برای خود پیدا نکرده و بعید هم به نظر می رسد که به این زودی‌ها بتوانند راه چاره‌ای برای آن پیدا کنند.
بسکتبال، پارادوومیدانی، تیراندازی، تیروکمان، ژیمناستیک، کارگری، کریکت، المپیک ویژه، هنرهای رزمی MMA، سپک تاکرا و … فدراسیون‌ها و انجمن‌هایی هستند که هنوز با سرپرست اداره می شوند که ثمره این نوع مدیریت را هم به نوعی در ناگویا دیدیم.
در خود ساختمان سئول و در وزارت ورزش هم سرپرستانی حضور دارند که گویا هنوز بعد از گذشت مدت ها از زمان سرپرستی آنها تصمیم گیری برایشان نشده است که بدون شک این ضعف مدیران تصمیم‌گیر و تصمیم ساز در وزارت ورزش را نشان می‌دهد! معاونان و مدیرانی که گویا نمی‌خواهند کسی رشد کند و دوست دارند که همواره و مثل امروز بتوانند نگاه از بالا به پایین خود را بر آنها داشته باشند و اینجاست که باید از معاونت قهرمانی و معاونت بانوان وزارت ورزش و جوانان پرسید که این رویه مدیریتی قرار است تا چه زمانی ادامه پیدا کند!
علاوه بر اینها ورزش ۹ استان کشور در حال حاضر با سرپرست اداره می‌شود. استان‌هایی که این بلاتکلیفی، بر عملکرد مدیرانش سایه انداخته و عملاً اختیارات و شجاعتی که یک مدیر باید داشته باشد را از آنها سلب کرده است.
متاسفانه مرکز دیگری هم هست که در حال حاضر با سرپرست اداره می‌شود. سرپرستی که از زمان صدور ابلاغش تا به امروز نزدیک به ۵ سال است که می‌گذرد! که این ضعف بزرگ دیگر جای هیچ توجیهی ندارد و البته مشکل سرپرستی تنها یکی از ده‌ها مشکلی است که این روزها مسئولان وزارت ورزش و جوانان دارند با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. ولی برخوردشان با این موضوع نشان از بی تفاوتی آنها دارد. موضوعی که احتمالاً شخص وزیر از آن بی اطلاع و یا درباره آن اطلاعات درستی به او داده نمی شود، که این هم به نوعی ضعف عملکردی را نشان می‌دهد. چرا که معاونین قهرمانی، بانوان و …. وزیر بنابر مسئولیتی که دارند، باید واقعیت‌ها را بدون رتوش به وزیر برسانند که گویا متاسفانه این اتفاق در این مدت بسیار هرگز نیفتاده است.