سهم زیادی از این پولها به ناحق در فوتبال توزیع می شود!

درواکنش به اظهارات علیرضا دبیر در باره فوتبال، شاهد واکنش های تندی از سوی مسئولان فوتبال و برخی چهره های صاحب نام این رشته بودیم.

به عنوان یک نویسنده مستقل فوتبالی که سالهای طولانی در این عرصه فعالیت داشته و به زیر و بم این رشته آگاهی کامل دارم، با صراحت و با قلمی صریح و رک اعلام می کنم، بخش اعظمی از پولهای میلیاردی و سرمایه ملی در فوتبال، تاراج می شود. باید تمام قد در مقابل این ریخت و پاش ها ایستاد!
برخی که برای خود و اعوان و انصارشان و گروه رسانه ای خود، دکان دو نبش، باز کرده اند، به محض انتقاد دیگران،وارد گود شده و ضمن حمله به گروه منتقد،از تمایلات و علاقمندی هواداران فوتبالی سواستفاده می کنند.
صاحب این قلم خیلی با شیوه ادبیات و‌ گفتمان علیرضا دبیر موافق نیست، اما واکنش او برگرفته از تبعیض و‌ جفایی است که فوتبال به کشتی به عنوان ورزش اول ایران و دیگر رشته های ورزشی روا می دارد.
دبیر امکانات زیادی در کشتی فراهم کرده و برای ایجاد ظرفیت در این رشته و تدارکات حرفه ای و رسیدگی به کشتی گیران از هیچ کوششی فروگذار نکرده است.
او از بی عدالتی در ورزش آگاه است.
بسیاری از ورزشکارانی که علیرغم کاستی ها و‌تضییقات بسیار در ناگویا به مدال های زرین دست یافتند، نمونه بارز این تبعیض و بی عدالتی هستند!
چقدر تلخ و‌ گزنده است، وقتی می بینیم، خانم محیطی زاده ،ورزشکار هفتگانه، به دلیل نداشتن کفش مناسب از کسب مدال طلا بازمی ماند.
چقدر ملال آور است، وقتی از کاراته کای خانم و ۲۰ ساله ما که مدال نقره را بدست آورده، می شنویم در سالن محقر در کهنوج امکانات اولیه وجود ندارد و ‌با پای تاول زده روزگار می گذراند!
خانم زارعی که از منطقه محروم کشور به مدال نقره ۴۰۰ متر آسیا رسید، از ابتدایی ترین امکانات محروم می باشد. در مقابل در دوره قبلی جام جهانی و به‌غلط مجوز ورود خوردوی خارجی به فوتبالیست ها اهدا شد! در این دوره هم ۱۴۰ میلیارد تومان پاداش به سرمربی تیم ملی دادند. (با این بهانه که قبلا به کی روش هم اهدا شده است). همان رقم قبلی که به کی روش داده شد، نابجا بود و همین رقمی که به سرمربی ایرانی دادیم!
این امکانات و پولها جملگی به ناحق تاراج می شود. نکته تاسف بار قضیه آنجا است که آقایان مسئول و فوتبالی دور هم نشسته و برای خود پاداش در نظر گرفته و تقسیم غنائم کرده اند. حالا مشخص شده این اقدام تخلف آشکار بوده و‌ خاطیان آن را باید به بیت المال بازگردانند! در باره تدارک نصفه و نیمه تیم امید در ترکیه هم هزینه چند برابری به بیت المال تحمیل کردند و به هیچکس و ‌هیچ جا هم جوابگو ‌نبودند!
به کرات و با صراحت در مقابل این ریخت و‌ پاش ها واکنش نشان دادم. اعتقاد دارم افرادی که داعیه انقلابی گری و اعتقادی دارند، باید در مقابل این ولخرجی ها و‌حاتم بخشی ها ایستاده ‌و ‌با رعایت غبطه با هزینه تراشی ها مقابله کنند.
فوتبال با رویه فعلی را باید دور ریخت.
طیف خاصی در این فضا منتفع می شوند و‌ منافع ملی هدر می رود.
برای اصلاح امور، به یک عزم ملی، دگردیسی کامل و‌ تحول جدی در فوتبال نیاز داریم.‌ باید بپذیریم در دوران تحریم ظالمانه و‌ محدودیت های مالی قرار داریم.‌ این پولها باید با حساب و‌کتاب و ‌نظارت درست در کل ورزش هزینه شود. نباید دغدغه ورزشکار مدال آور، کفش، تغذیه اولیه، فشنگ و‌ پارو و تمرین در سالن مناسب باشد، اما در فوتبال این ریخت و ‌پاش ها صورت گیرد.
پاداش را در مقابل کار شگرف و سترگ اهدا می کنند نه برای حضور نه تیم آسیایی به جام جهانی!