شکست مفتضحانه!
امید های ایران چگونه در ناگویا فروپاشیدند!؟ خبر، کوتاه بود و درد آور؛ تیم فوتبال امید ایران با شکست سنگین ۴ بر یک مقابل کره شمالی، از بازیهای آسیایی۲۰۲۶ ناگویای زاپن حذف شد.
شاگردان حسین عبدی بازی را با گل شروع کردند، اما پس از دریافت گل تساوی، همه چیز از کنترل شان خارج شد. به نحوی که گویا نه برنامهای وجود داشت، نه واکنشی و نه حتی توانایی مدیریت فنی ساده بازی. در حساسترین دیدار تیم فوتبال امید، به نظر می رسید که امیدها از نظر فنی و ذهنی فرو ریخته بودند و به تعبیری کره شمالی هر طور که دلش خواست بازی کرد.
و اما یک سخن با آقایان مدیر
با اسم «امید»، نمیشود، بدون برنامه بلند مدت و شخصیت تیمی به آینده فوتبال ایران امیدوار بود! وقتی برای رده های پایه مان هیچ برنامه ای نداشته و نداریم، از «امیدها» چه انتظاری می توانیم داشته باشیم!؟ به تعبیری دیگر اگر قرار است تیم امید سکوی پرتاب تیم ملی بزرگسال باشد، باید سالها قبل برای ساختن این تیم برنامهریزی می کردیم که متاسفانه نکردبم!
جان کلام این است: که این شکست فقط روی نیمکت حسین عبدی اتفاق نیفتاد؛ بلکه بخشی از آن حاصل سالها بیبرنامگی در تمامی رده های پایه مان است.