لطفأ حواس تان به ویترین فدراسیون های ورزشی باشد!

از قرار معلوم هیچ متر و معیاری برای انتخاب رؤسای فدراسیون‌های ورزشی وجود ندارد.

خیلی ها می خواهند بدانند که ملاک انتخاب رؤسای فدراسیون‌های ورزشی چیست؟ چه عامل و یا عواملی باعث می‌شود که اکثریت مجامع انتخاباتی فدراسیون‌های ورزشی پس از برگزاری با اعتراض‌های بسیار مواجه گردند. آیا صرف انتخابی بودن باید مسیر حضور هر شخصی را در ورزش کشور میسر کند و ده‌ها سوال دیگر این چنینی که به وقتش به همه آنها به طور مفصل پرداخته خواهد شد.
صادقانه باید بپذیریم که در سیستم ورزش ایران برگزاری مجامع انتخاباتی خیلی وقت است که دیگر جواب نمی‌دهد و باید دوباره به همان شیوه گذشته، یعنی سیستم انتصابی برگردیم. چرا که تا به امروز سیستم انتخابی در ورزش ایران توفیق چندانی نداشته و این واقعیتی است که دوست و دشمن نیز بر آن صحه می گذارند!
اینکه یک کاندیدا ۵ سال سابقه مدیریتی در ورزش داشته باشد خوب است. اینکه کاندیداها باید حداقل مدرک تحصیلی لیسانس داشته باشند هم خوب است و … اما بپذیریم که کافی نیستند!
متاسفانه وقتی مسئولین برگزاری مجامع وزارت ورزش و جوانان کار را تا آنجا سهل کرده‌اند که همه برای کاندیدا شدن در پروسه ثبت نام شرکت کرده و متعاقب آن مدعی هم می شوند، نتیجه همانی می‌شود که امروز هست! وقتی مسئولان مرتبط با برگزاری مجامع انتخاباتی فدراسیون های ورزشی شرایط را به گونه ای مهیا می کنند که چیزی بالغ بر ۱۰ تا ۲۰ کاندیدا تایید صلاحیت شده و آنها را برای رقابت وارد مجامع انتخاباتی فدراسیون‌های ورزشی می‌کنند نتیجه همانی می‌شود که الان داریم در خیلی از فدراسیون های ورزشی می بینیم! و تا این شیوه آسان کاندیدا شدن وجود داشته باشد باید به مرور زمان شاهد حضور افرادی در راس فدراسیون های ورزشی باشیم که نه تنها چیزی را به آن رشته ورزشی اضافه نمی‌کنند، بلکه تا حدود زیادی ویترین و چهره آن فدراسیون ها را نیز کدر و تیره می کنند. معضلی که در حال حاضر قارچ گونه دارد رشد می‌کند و اگر راه حلی برای اصلاح آن اندیشه نشود، در آینده ای نزدیک باید برای این سیستم مدیریت در ورزش تاوان بسیاری را پرداخت کرد! فدراسیون‌هایی که شوربختانه ویترین موجهی برای معرفی خود ندارند و به جای جذب، حداکثری، دفع می‌کنند و این هم اصلاً به سلاح ورزش کشور نبوده و نیست!