روایت گویا از ” ناگویا”
بار دیگر بازیهای مهم و خبر ساز آسیایی از راه می رسد و اخبار ورزش کشور تحت الشعاع حضور کاروان ورزشی ایران در ناگویای ژاپن قرار می گیرد.
این بار متفاوت از گذشته ورزشکاران ما در این آوردگاه شرکت می کنند.
موضوع جنگ تمام عیار جبهه باطل بر علیه ایران اسلامی و تحریم های ظالمانه، به لحاظ تدارکاتی و تامین منابع مالی، محدودیت هایی ایجاد کرده است.
ابتدا قرار بود کاروان کیفی و با ورزشکارانی که شانس مدال آوری بالاتری دارند، روانه بازیها شوند، اما دولت و وزارت ورزش وجوانان، با نگاهی گسترده تر و به جهت نشان دادن عزم ملی و اهتمام به ورزش جوانان این مرز و بوم تصمیم به اعزام نفرات بیشتری به ناگویا گرفتند. این افزایش نفرات اگر چه ابعاد خبری خوبی در مقطع کنونی به لحاظ سیاسی و ورزشی دارد و حاوی پیام روشنی است،اما باید به برخی موضوعات حاشیه ای و پیامدهای آن توجه کرد.
ابتدا به مخاطبان ورزش و مردم علاقمند باید این نکته را یادآور شویم که برای ایجاد انگیزه در میان ورزشکاران رشته هایی که شانس مدالی ندارند، تصمیم به اعزام گرفته شده است. بر این اساس تعداد ۸۳ ورزشکار در مرحله دوم به مجموع نفرات اضافه شده و در کل کاروانی ۵۰۰ نفره ( ورزشکار،مربی و همراه) به ناگویا اعزام خواهد شد.
درواقع تعدیل فضای ذهنی جامعه و روایت درست از شرایط و فضای رقابتها از جمله وظایف ذاتی مسئولان کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان است که باید رسانه ای شود. روشنگری و اجتناب از بزرگنمایی را می توان در نشست ها ومصاحبه ها بیان کرد و با تحلیل واقع گرایانه، توان و ظرفیت ورزشکاران مان را بدرستی تبیین و تشریح کرد.
آنچهکه در مرکز نظارت کمیته ملی المپیک و برای نخستین بار صورت گرفت، گام بزرگی برای بررسی دقیق شرایط و توان کلیه ورزشکاران در رشته های مختلف است. واکاوی دقیق، شناخت و سنجش موردی، میزان آمادگی جسمانی هر یک از ورزشکاران اقدام خوبی است که در نهایت مرکز نظارت کمیته را به سمت هدف گذاری درستی هدایت کرده است.
نتایج داده ها و مطالعات انجام شده، به ما می گوید که کاروان اعزامی در شرایط موجود به ۱۴ تا ۱۷ مدال طلا خواهد رسید. این مدالها در کشتی آزاد و فرنگی، تکواندو، ووشو،
و کاراته بدست می آید. البته شانس تک مدال های طلا در وزنه برداری، جوجیتسو، کوراش و دوومیدانی بانوان هم وجود دارد. در کبدی مردان در حضور تیم هند باید مدال نقره را کنار بگذاریم. در کبدی بانوان جدا از هند، تیم چین تایپه هم رقیبی بزرگ به شمار می آید. کسب مدال برنز را برای بانوان متصور هستیم. در والیبال مردان اگر ژاپن با نفرات اصلی شرکت کند، کار سختی خواهیم داشت. ضمن اینکه چینی ها هم به سرعت در حال پیشرفت هستند. از چین هم نباید غافل شد. در بوکس و در ژیمناستیک ( مهدی الفتی) و در تیراندازی( هانیه رستمیان) و در قایقرانی و روئینگ مردان و زنان شانس مدال نقره و برنز داریم. ازبک ها،قزاق ها، ژاپن و چین و کره رقبای اصلی در قایقرانی هستند. در واترپلو پیشرفت خوبی داشته ایم، اما در حضور ژاپن و چین تنها با در نظر گرفتن شرایط خاص، می توان به مدال برنز رسید. در فوتبال، هندبال و بسکتبال، تیم های ما با رقبای قدرتمندی روبرو خواهند شد و نمی توان مدالی برای آنها متصور بود. احتمال کسب مدال برنز در بسکتبال سه نفره وجود دارد. همین شرایط دروالیبال ساحلی نیز وجود دارد.
یکی از مشکلات خاص در ناگویا استقرار تیم ها در هتل های متنوع، کشتی کروز و کمپ های ساحلی است. گفته شده، با این تدبیر مسافت استقرار ورزشکاران هر رشته با محل سالن ها و ورزشگاهها مدیریت شده است. این ایده برای جلوگیری از ترافیک و زمان بندی درست ورزشکاران برای حضور در محل مسابقات گرفته شده است. جدا از تدابیر میزبان باید در نظر داشت این پراکندگی و استقرار ورزشکاران در اماکن متعدد و در فواصل مختلف موضوع مدیریت را سخت و دشوار می کند. در این زمینه مسئولان ومربیان هر رشته باید به جد مراقب تمرین، استراحت، تغذیه و حفظ آمادگی ورزشکاران باشند و بموقع آنها را به محل مسابقات برسانند.( در ادوار گذشته کلیه ورزشکاران در یک مرکز مستقر می شدند و امور مدیریت ومراقبت از ورزشکاران را سهل تر می کرد). در این زمینه باید مراقبت جدی داشت. تا ورزشکاری به دلیل زمان بندی، از حضور در محل مسابقات دور نمانند!
برای کاروان اعزامی آرزوی موفقیت داریم ولحظه به لحظه پیگیر حضور ورزشکارانمان در این آوردگاه هستیم.