آقای قلعه نویی، فوتبال است دیگر!

آقای قلعه نویی، مطمئن باشید که خدا با هیچ کس سر ناسازگاری ندارد،
آقای قلعه نویی، خودتان بهتر از هر کس دیگری می دانید که این طبیعت فوتبال است که از دقیقه ۹۴ تا دقیقه ۹۵ سرنوشت یک یا دو تیم رقم بخورد.

آقای قلعه نویی، خداوند مهربانتر از همه این چیزهاست.
آقای قلعه نویی، خدا را شکر کنید که از تهران تا تیخوانا، لس آنجلس و سیاتل آمریکا رفتید تا بزرگترین رویداد فوتبالی جهان را ببینید و هدایت تیمی مانند ایران را برعهده داشته باشید.
تیمی که خیلی ها آرزوی هدایت آن را دراین جام جهانی داشتند، و بازیکنان بزرگی مانند رامین رضائیان در آن تعصب را بشکل واقعی آن معنا کردند.
آقای قلعه نویی، خدا را در همه حال شکر کنید. به قول پرویز پرستویی در یکی از فیلم های معروفش خدا، خدای همه ما آدمهاست، خدا آخر بخشایش است. خدا آخر لطافت است. از قول خودتان، قسمتی از آیه ای که بیشتر اوقات آن را ذکر می‌کنید، برای یادآوری دوباره برایتان می آوریم.
« تعزمن تشاُ و تذل من تشاُ »
بخواهی عزت می‌دهی و هر که را بخواهی خوار می گردانی!
آقای قلعه نویی، برویم به دنبال آرزوهای فوتبالی مان، برای چهارسال آینده. چراکه فوتبال است دیگر!