فرصتی برای پاسخگویی و اصلاح
حضور در جام جهانی، آرزوی هر تیم ملی و مایه افتخار هر کشور است. همه مردم ایران نیز با امید و آرزو، تیم ملی را همراهی کردند، اما پایان این مسیر با حذف این تیم از رقابتها، بار دیگر پرسشهای جدی جدیدی را درباره مدیریت، برنامهریزی و آینده فوتبال کشور ایجاد کرد.
بیشک بازیکنان تیم ملی با تمام توان برای موفقیت تلاش کردند و شایسته احترام هستند، اما در فوتبال حرفهای، نتیجه تنها به عملکرد بازیکنان محدود نمیشود. نقش مدیریت، برنامهریزی، آمادهسازی، انتخابهای فنی و ایجاد شرایط مناسب برای تیم، کمتر از عملکرد داخل زمین نیست. از سوی دیگر، اگر محدودیتها و موانعی که از سوی آمریکا برای حضور، سفر یا سایر امور مرتبط با تیم ایجاد شد، بر روند آمادهسازی یا شرایط تیم اثر گذاشته باشد، این موضوع نیز باید مورد بررسی قرار گیرد و نباید نادیده گرفته شود. با این حال، این عوامل نباید مانع نقد منصفانه و بررسی نقاط ضعف داخلی شود.
سالهاست هزینههای قابل توجهی در فوتبال کشور انجام میشود. مردم حق دارند بدانند حاصل این سرمایهگذاریها چیست و چرا با وجود استعدادهای فراوان، هنوز در رقابتهای بزرگ جهانی به جایگاهی که شایسته فوتبال ایران است، دست پیدا نکردهایم. زمان آن رسیده است که به جای توجیه، گزارشهای شفاف از عملکرد مدیران، برنامهها و تصمیمات ارائه شود.
حذف از جام جهانی نباید تنها یک خبر باشد که چند روز بعد فراموش شود؛ بلکه باید نقطه آغاز اصلاحات اساسی در ساختار فوتبال کشور باشد. شایستهسالاری، پاسخگویی، برنامهریزی علمی، توجه به فوتبال پایه و استفاده از مدیران متخصص، ضرورتی انکارناپذیر است.
اگر خواهان موفقیت پایدار فوتبال ایران هستیم، باید از اشتباهات درس بگیریم، واقعبین باشیم و اصلاحات را از مدیریت و برنامهریزی آغاز کنیم. هواداران فوتبال ایران چیزی جز تلاش صادقانه، پاسخگویی مسئولان و ساختن آیندهای روشن برای فوتبال کشورشان نمیخواهند.