جام جهانی، یک فرصت بزرگ
در هزاره سوم و در این دهکده کوچک جهانی، هر پدیده و رویدادی مثل جام جهانی، یک فرصت بزرگ بوده و من نگارنده هیچ اعتقادی به تهدید بودن این رقابتها ندارم. تمامی کشورها، حتی آنهایی که به این مسابقات نرسیدهاند هم می توانند نهایت استفاده را از این رویداد داشته باشند. این استفاده ها در چند گروه قابل طبقهبندی هستند:
۱) مدیریت رفتار اجتماعی در پدیده توریسم:
حضور ورزشکاران و تماشاگران موجب آشنایی با فرهنگ ها و آداب و رسوم شده و نیز روشهای مدیریت اجتماعی همگام با نیاز رقابتها، بهینهسازی می شود بطوری که پس از این رقابت ها این رفتارها هم در کشور میزبان و هم در کشورهای مهمانان، تاثیر مثبت و فزاینده خود را نشان می دهد.
۲) مارکتینگ و برنامه های اقتصادی:
حضور ورزشکاران در این مسابقات، باعث شناخته شدن بیشتر و در نتیجه بازار فروش بهتر برای بازیکنان و مربیان خواهد بود و درآمدزایی را بهمراه خواهد داشت. باشگاههای داخلی هم از فروش بازیکنان و هم از درآمد ناشی از حق رشد آنان بهرهمند شده و با درآمد حاصل، قابلیت توسعه زیرساخت ها آسانتر خواهد بود.
۳) ایجاد انگیزه برای توسعه ورزش و سالم سازی جامعه:
با توجه به علاقمندی زیاد و زمینه مثبت فوتبال در کشور ایران، حضور در این مسابقات باعث ایجاد انگیزه در نسل جوان و نوجوان شده و با عملکرد ورزشی فزاینده، آینده حضور ورزشکاران ضامن کسب درآمد و نیز افتخارات بیشتر خواهد بود. نکته مهم در این رهگذر، سالمسازی جامعه و پرهیز از رفتارهای ناسالم و راحتی ارکان اجتماعی در کنترل جامعه خواهد بود.
۴) بالا رفتن سطح عملکرد ورزشکاران:
فوتبالیستی که در جام جهانی بازی کرده، در بازیهای داخلی دارای عملکرد بهتری بوده و بار تجربی خود را به سایر بازیکنان منتقل خواهد کرد. در نتیجه، سطح رقابتها در لیگ داخلی بالاتر رفته و جذابیت بیشتر و بهتری برای تماشاگران بدنبال خواهد داشت. حضور و نیز عملکرد بهتر در مسابقات قارهای نیز از دستاوردهای بسیار مهم خواهد بود.
حالا شما بگوئید؛ آیا جام جهانی تهدیدی بدنبال دارد!!؟؟