فردمحوری
اگر به عمق آنها با نظری کارشناسانه بنگریم و معضلات بجا مانده از گذشته، حال و آینده را دقیقا بررسی کنیم به این نتیجه خواهیم رسید.
درد اکثر باشگاه های فرهنگی ورزشی این است. آنها سیستم ندارند و هر روز و هر ساعت به سویی ناخودآگاه میغلطند. بدون اتکا به یک سیستم مدون، نوین و بروز شده.
بنظر من منشاء و سرچشمه تمام مشکلات و معضلات باشگاه های درجه اول، دوم و حتی سوم و چهارم فرد محوری است، که اصلی ترین معضل سالهای دور و نزدیک باشگاه های ایران است.
باشگاه های لیگ برتر بنام باشگاه های حرفه ای در مسابقات داخلی و آسیایی حضور پیدا می کنند اما در علم و عمل، واقعیت این چنین نیست. اکثر باشگاه های کشور با تاسیسات و امکانات استاندارد شده و مورد قبول فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون های جهانی و آسیایی فاصله زیادی دارند اما در گزارشات لاپوشانی و اغراق می کنیم. حتی نسبت به تعهدات به مربیان و بازیکنان.
متاسفانه این خود محوری و اغراق بخصوص در ورزش فوتبال موجب شده تا صداقت و راست آزمایی مان زیر سوال برود مگر خانواده بزرگ ورزش و علاقمندان عاشق فوتبال چه گناهی مرتکب شده اند که هر سال و هرماه و هر روز صدای ناهنجار تعلیق، تعطیل و آماده نبودن ورزشگاه ها به گوش شان می رسد.
کاش راستی آزمایی سرلوحه کار مدیران اجرایی و ورزشی کشور قرار بگیرد تا نمایندگانی که بخصوص از فیفا یا کنفدراسیون فوتبال آسیا جهت بازدید و تهیه گزارش ورزشی رهسپار کشورمان می شوند همانند آب زلال با آنها گفتگو کنیم کمبودها و مشکلات را خالصانه با آنها درمیان بگذاریم و یکبار برای همیشه معضلات و مشکلات عریان شود تا برای همیشه نگرانی، التهاب، اضطراب و استرس در باشگاه ها و سکوهای ورزشگاه های کشور ریشه کن گردد.
بیایید برای یکبار هم که شده با استانداردهای جهانی فوتبال مبارزه نکنیم و راه آشتی را پیش بکشیم و همراه و همدل با دنیای نوین ورزشی هماهنگ شویم و همراه با آنها برای توسعه و گسترش ورزش حرکت کنیم.
در این راستا اگر نگاهی کلان تر به چندین هزار باشگاه و اماکن ورزشی خصوصی در سراسر ایران بیاندازیم به خوبی در می یابیم که دارندگان این اماکن که جان، مایه و عمر پربرکت خود را صرف ساخت و راه اندازی این مکان های ورزشی نموده اند امروزه با چه مشکلات عدیده ای روبرو هستند. که متاسفانه روزبروز بر دامنه مشکلات آنها نیز افزون تر می شود که خوشبختانه هیچ مدیر و مسئولی در وزارت ورزش و جوانان و ادارات کل استان های کشور این وضعیت نامطلوب را انکار نمی کنند.
آقایان بالا نشین وزارت ورزش و جوانان نگذارید هزاران باشگاه خصوصی که در حال حاضر فعال و نیمه فعال هستند به تعطیلی کشانده شوند. نگذارید انگیزه خدمت مردان عاشق پیشه ورزش در باشگاه ها که مراکز مهم سازندگی تیم های ملی و باشگاهی هستند از بین برود و این اماکن یکی پس از دیگری به تعطیلی کشانده شوند.
درست که در این سال های اخیر مدیران جوان و تحصیلکرده ای همچون سیروس احمدی کمر همت به خدمت باشگاه ها بسته اند و نظارتی سختگیرانه تر در دستور کار خویش قرار داده اند اما این کافی نیست. باید وزارت ورزش و جوانان حمایتی صد چندان را از دارندگان اماکن خصوصی در دستور کار خویش قرار دهد تا این عزیزان بتوانند کمافی السابق سهمی سترک در بالندگی و شکوفایی ورزش کشور ایفا کنند.